Όταν το ποδόσφαιρο σας κλέβει την παράσταση...

Όταν το ποδόσφαιρο σας κλέβει την παράσταση...
http://health.in.gr/news/article.asp?lngArticleID=39628
7/6/2008


Δρ Λίζα Βάρβογλη, Ph.D., Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια, Νευροψυχολόγος

Η κοινή ζωή ενός ζευγαριού διέπεται από πολλούς παράγοντες που καθορίζουν το πώς το ένα μέλος φέρεται στο άλλο. Και ενώ τα συνηθισμένα και τα καθημερινά σαφώς επηρεάζουν την επικοινωνία, τη διάθεση και τη συμβίωση των δύο, υπάρχουν και άλλοι παράγοντες, που με πρώτη ματιά μπορεί να δείχνουν άσχετοι, όμως στην πραγματικότητα επιδρούν βαθύτατα στη ζωή και την επικοινωνία του ζευγαριού.
Καθώς διανύουμε το μήνα του Euro 2008, αντιλαμβανόμαστε ότι αυτό σηματοδοτεί ένα σημαντικό κοινωνικό-ψυχολογικό γεγονός: οι άνδρες καθηλώνονται στους δέκτες τους, ενώ οι γυναίκες εκδηλώνουν μια γκάμα διαφορετικών συμπεριφορών σε σχέση με αυτό.
Ήδη από μόνο του αυτό το γεγονός, που έχει μεγάλες διαστάσεις και πέρα από τα σύνορα της χώρας μας, αποτελεί ένδειξη ότι κάτι συμβαίνει, κάτι πέρα από τα συνηθισμένα. Αν και θα μπορούσαμε να σταματήσουμε σε αυτή την παρατήρηση, καλό θα ήταν να ψάξουμε και λίγο βαθύτερα, ώστε να προσεγγίσουμε το φαινόμενο από άλλη οπτική γωνία: ως μια εκδήλωση γενικότερων ψυχολογικών στάσεων ζωής.
Οι συγκεκριμένες αντιδράσεις συχνά δείχνουν μοτίβα συμπεριφοράς της γυναίκας προς 'εαυτόν και αλλήλους'. Έτσι, μπορεί κανείς να ομαδοποιήσει την συμπεριφορά των γυναικών που πηγάζει από βαθύτερες ψυχολογικές ανάγκες και να προβεί σε κάποιες τυπολογίες, αναγνωρίζοντας ωστόσο ότι υπάρχουν εξαιρέσεις σε κάθε φαινόμενο.

Η γυναίκα-τροφοδότρια:
Αυτός ο γυναικείος τύπος συμπεριφοράς ξεκινά από μια βαθύτερη αίσθηση προσφοράς και τροφοδοσίας, η οποία πιθανότατα αποτελεί τρόπο ζωής. Η γυναίκα αυτή αντλεί ευχαρίστηση από ένα γεγονός όπως το Μουντιάλ, διότι της δίνει μία ακόμα ευκαιρία να συγκεντρώσει συγγενείς και φίλους, προκειμένου να τους προσφέρει τα εδέσματα και τη φιλοξενία της. Ψυχολογικά, το Euro 2008 αποτελεί μια περίσταση διαπροσωπικών σχέσεων που είναι εκμεταλλεύσιμη ως εκπλήρωση μιας βαθύτερης επιθυμίας της για προσφορά.

Η γυναίκα που γκρινιάζει:
Γι' αυτήν τη γυναίκα το γεγονός ότι δεν βρίσκεται στο επίκεντρο των πραγμάτων και τη θέση της, συμβολικά, έχει καταλάβει -έστω και παροδικά- η τηλεόραση, αποτελεί μεγάλη ματαίωση. Καθώς δεν ξέρει πώς να χειριστεί το ζήτημα που προκύπτει ούτε γνωρίζει τακτικές διαπραγμάτευσης, καταφεύγει στο προαιώνια όπλο της γκρίνιας και της μουρμούρας.
Παρά τα διαβρωτικά αποτελέσματα που κάτι τέτοιο μπορεί να έχει στην επικοινωνία του ζευγαριού, δεν συντελεί διόλου στην πραγμάτωση του αρχικού σκοπού, που είναι να κερδίσει το ενδιαφέρον του συντρόφου της και να περάσει η ίδια καλά. Η συγκεκριμένη τακτική είναι μοιραία και για τους δύο στόχους και το αποτέλεσμα είναι η απογοήτευση και η συνεχόμενη γκρίνια, οδηγώντας έτσι σε ένα φαύλο κύκλο.

Η γυναίκα που θυμώνει:
Και γι' αυτήν τη γυναίκα, το γεγονός ότι δεν βρίσκεται στο επίκεντρο της προσοχής του συντρόφου της έχει αρνητική σημασία. Παρ' όλα αυτά, διαθέτει την ικανότητα να μετατρέπει την απογοήτευση και το θυμό της σε θετική ενέργεια, βρίσκοντας λύση στο ζήτημα που την απασχολεί: βγαίνει έξω και διασκεδάζει με τις φίλες της, συμβάλλοντας έτσι στην αύξηση των στατιστικών δεδομένων που λένε ότι κατά τη διάρκεια αγώνων παρατηρείται αύξηση στον αριθμό των γυναικοπαρεών που διασκεδάζουν!

Η γυναίκα που επικοινωνεί:
Υπάρχει μια ομάδα γυναικών που λειτουργούν επικοινωνιακά: από επιλογή τους 'χαζεύουν' τους ποδοσφαιρικούς αγώνες, επειδή είναι με παρέα, συνήθως μεικτή, και το Euro 2008 αποτελεί μια κοινωνική εκδήλωση με επικοινωνιακή διάσταση. Η κοινωνική αλληλεπίδραση φαίνεται να παίζει σημαντικό ρόλο στον ψυχισμό αυτών των γυναικών, με αποτέλεσμα να αδράττουν την ευκαιρία και να την αξιοποιούν προς όφελός τους.

Η γυναίκα που δημιουργεί:
Μια άλλη κατηγορία γυναικών, κάπως πιο σπάνια, αποτελούν όσες θεωρούν το γεγονός ότι ο σύντροφός τους παρακολουθεί έναν ποδοσφαιρικό αγώνα ως μια ευκαιρία να επενδύσουν χρόνο στην ψυχική περιποίηση του εαυτού τους.
Εδώ δεν εντάσσονται βέβαια οι διάφορες οικιακές εργασίες ή αγγαρείες που πρέπει να γίνουν υποχρεωτικά, αλλά το κανάκεμα του εαυτού, για το οποίο η σύγχρονη γυναίκα έχει τόσο λίγο χρόνο στη διάθεσή της σε καθημερινή βάση.
Αυτή είναι η ώρα την οποία θα αξιοποιήσει με το να περιποιηθεί τον εαυτό της, να διαβάσει ένα βιβλίο, να χαλαρώσει ή απλώς να σπαταλήσει κατά βούληση το δώρο του ελεύθερου χρόνου.
Είναι η γυναίκα που διαθέτει, με την ευρύτερη έννοια του όρου, μια τάση για να δημιουργήσει κάτι όμορφο, κατ' αρχάς για τον εαυτό της, αλλά, ως στάση ζωής, ξεκινώντας από τον εαυτό και νιώθοντας εσωτερική πλήρωση, μπορεί επίσης να φτιάξει κάτι όμορφο για τους ανθρώπους γύρω της.
Το επικοινωνιακό μοντέλο που επιλέγει η κάθε γυναίκα έχει να κάνει με τις βαθύτερες ψυχολογικές ανάγκες της και συνήθως εκφράζει μια ευρύτερη στάση ζωής. Το πώς κανείς επικοινωνεί με τον εαυτό του αποτελεί ένδειξη του πώς συναλλάσσεται κοινωνικο-ψυχολογικά και με τους γύρω του.
Σημασία δεν έχει τόσο η κατηγορία στην οποία εμπίπτει κανείς, αλλά κατά πόσο διακρίνει και κατανοεί το συμπεριφορικό του μοτίβο: μέσα από μια τέτοιου είδους αναγνώριση και κατανόηση παίρνει το άτομο τη ζωή του στα χέρια του και είναι ευχαριστημένο με τις επιλογές που κάνει.

Διαβάστε περισσότερα »

Τρία συναισθήματα που μοιάζουν με αγάπη, αλλά δεν είναι...

Τρία συναισθήματα που μοιάζουν με αγάπη, αλλά δεν είναι...
http://health.in.gr/news/article.asp?lngArticleID=144512
26/5/2008


Δρ Λίζα Βάρβογλη, Ph.D. Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια, Νευροψυχολόγος

Όταν ξεκινά κανείς μια σχέση αισθάνεται έντονα συναισθήματα, τα οποία δεν είναι πάντα απαραιτήτως αγάπη. Ωστόσο, το ερωτευμένο άτομο συχνά δεν αναγνωρίζει ότι συμβαίνει κάτι τέτοιο, και μπερδεύει αυτά τα συναισθήματα με την αληθινή αγάπη. Το αποτέλεσμα είναι ότι καταλήγει να βρίσκεται μπερδεμένο, απογοητευμένο, ή ακόμα και προδομένο από τον/τη σύντροφό του, γιατί έγινε παρεξήγηση και ο άλλος δεν εννοούσε αυτά που ο ερωτευμένος πίστεψε ότι άκουσε.

1. Πόθος/Ερωτική Έλξη
Αυτό το έντονο συναίσθημα που τόσοι άνθρωποι έχουν νιώσει και σε τόσες πολλές περιπτώσεις το έχουν μπερδέψει με την αγάπη. Πρόκειται περισσότερο για έντονη «χημεία», οι φερομόνες (χημικά στοιχεία που έχει κάθε άνθρωπος) του ενός ατόμου που ταιριάζουν όπως το κλειδί στην κλειδαριά με τις φερομόνες ενός άλλου ατόμου και δημιουργούν τη σπίθα του σωματικού πάθους. Αυτό το συναίσθημα της έντονης ερωτικής έλξης συχνά το αποκαλούμε «έρωτας με την πρώτη ματιά» ή «κεραυνοβόλος έρωτας», αφού πράγματι η ένταση του συναισθήματος είναι τέτοια, που συγκλονίζει αυτόν που το αισθάνεται.

Τρεις λόγοι που μπερδεύει κανείς τον πόθο με την αγάπη
Όταν κάποιος αισθάνεται πόθο για κάποιο άλλο άτομο, συνήθως μπερδεύει αυτό το συναίσθημα με την αγάπη για τρεις λόγους:
- η έλξη είναι ακαριαία και εντονότατη, επομένως μοιάζει να είναι «μοιραίο γεγονός».
- Κατά δεύτερο λόγο, το ότι πρόκειται για δύο αγνώστους σημαίνει ότι κανείς μπορεί να φανταστεί ό,τι επιθυμεί για το άλλο άτομο (άρα δε βασίζεται στην πραγματικότητα του ποιος είναι ο άλλος, αλλά στο τι θα ήθελε να είναι ο άλλος) και, βέβαια, οι φαντασιώσεις είναι πάντα τέλειες!
- Τέλος, ο ερωτοχτυπημένος δεν έχει αντικρίσει το ποιος στ' αλήθεια είναι ο σύντροφός του, γιατί είναι παγιδευμένος στη δίνη της σεξουαλικής έντασης και του πάθους, οπότε βλέπει αυτό που θέλει να δει. Αν ο έρωτας είναι τυφλός, τότε το πάθος από μόνο του βγάζει τα μάτια αυτού που το αισθάνεται και δεν αφήνει χώρο για λογικές σκέψεις.

Είναι φυσιολογικό;
Είναι λοιπόν φυσιολογικό να αισθάνεται κανείς πόθο και έντονη ερωτική έλξη; Η απάντηση είναι: βεβαιότατα! Όμως, θα πρέπει κανείς να γνωρίζει τη διαφορά ανάμεσα στον πόθο και την αγάπη, ώστε να μην τα μπερδέψει.
Τον πρώτο καιρό μιας σχέσης είναι φυσιολογικό να αισθάνεται κανείς έντονο ερωτικό πόθο και να μην μπορεί να «ξεκολλήσει» από τον άλλον, όμως, καθώς η γνωριμία προχωράει και βλέπει κανείς τον χαρακτήρα και τα ελαττώματα του άλλου, αποφασίζει αν πρόκειται για αγάπη ή για πάθος.
Συχνά, όταν κανείς «δει» το αντικείμενο του πόθου του στο φως της ημέρας, συνειδητοποιεί ότι δεν του αρέσει όσο νόμιζε ή φανταζόταν, με αποτέλεσμα η σχέση να πάρει τέλος. Η αγάπη δεν είναι ταυτόσημε με την σκέτη σωματική έλξη (παρόλο που η ερωτική έλξη είναι σημαντικό στοιχείο της), αλλά χρειάζεται και άλλα συστατικά, και, κυρίως χρόνο και υπομονή για να καλλιεργηθεί.
Και βέβαια, πολλές φορές το ξεκίνημα της αγάπης και μιας βαθιάς, ουσιαστικής σχέσης ξεκινάει από έντονο σεξουαλικό πάθος (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το σεξουαλικό πάθος από μόνο του οδηγεί κάθε φορά στην αγάπη).

2. Έμμονη Ιδέα
Όταν το άλλο άτομο γίνει έμμονη ιδέα στον ερωτευμένο, συνήθως αυτός το εκλογικεύει λέγοντας «αφού δεν μπορώ να σκεφτώ κανέναν άλλον, άρα είμαι ερωτευμένος/η με και αγαπάω αυτό το άτομο». Η εμμονή είναι παρόμοια με το πάθος, αλλά είναι ακόμα πιο παραπλανητική και καταστροφική. Ενώ ο πόθος είναι περαστικός και ξεθωριάζει όταν οι ερωτευμένοι γνωριστούν καλύτερα και διαπιστώσουν τις διαφορές τους, η έμμονη ιδέα παραμένει, ακόμα και όταν ο ερωτευμένος δει τα ελαττώματα του άλλου. Και ενώ το σεξουαλικό πάθος μπορεί να οδηγήσει σε μια ουσιαστική ερωτική σχέση, η εμμονή σκοτώνει την αγάπη.

Η εμμονή σκοτώνει την αγάπη
Όσο περισσότερο χρόνο και προσπάθεια επενδύσει κανείς σε μια άρρωστη εμμονή για ένα πρόσωπο ή μια σχέση, τόσο πιο σίγουρο είναι ότι τα πράγματα θα πάνε από το κακό στο χειρότερο. Οι άνθρωποι που είναι σε κατάσταση έμμονης ιδέας με κάποιον άλλον, λόγω του ότι σκέφτονται μόνο σχετικά με τον άλλο και τη σχέση τους, συχνά χάνουν την επαφή με τον ίδιο τους τον εαυτό. Αυτή η απώλεια του εαυτού και της ατομικότητας δημιουργεί έναν φαύλο κύκλο συμπεριφοράς όπου το άτομο με την εμμονή γίνεται όλο και πιο εξαρτημένο από το αντικείμενο του έρωτά του και από τη σχέση.

Έρωτας χωρίς ανταπόκριση
Ακόμα και η αγάπη χωρίς ανταπόκριση (όπου ο ένας είναι μόνος ερωτευμένος και του έχει γίνει έμμονη ιδέα ο άλλος, ο οποίος δεν είναι ερωτευμένος) μπορεί να γίνει έμμονη ιδέα με καταστροφικές ψυχολογικές συνέπειες.
Όταν το ένα άτομο είναι ερωτευμένο φουλ και το άλλο δεν είναι, όταν πιστεύει ότι έχει μια σχέση και το άλλο άτομο δεν το πιστεύει, όταν το ένα άτομο είναι αφοσιωμένο και το άλλο δεν το έχει πάρει στα σοβαρά, τότε υπάρχει η βάση για να δημιουργηθεί εμμονή.

Τα σημάδια της εμμονής

• Αν όλος ο χρόνος και κόπος σας πηγαίνει σε ένα άτομο (που δεν ανταποκρίνεται)
• Αν διαρκώς προσπαθείτε να ευχαριστήσετε τον/τη σύντροφό σας
• Αν η σχέση σας δεν έχει αμοιβαιότητα (από άποψη σεβασμού, βαθμό αφοσίωσης) και διαρκώς κάνετε συμβιβασμούς και υποχωρήσεις,
  τότε, πιθανότατα η σχέση σας βασίζεται σε έμμονα συναισθήματα και όχι σε αληθινή αγάπη.

3. Ριμπάουντ (Rebound)
Όπως ο γνωστός όρος στο μπάσκετ, έτσι και στις σχέσεις: όταν μια σχέση ξεκινά ξαφνικά, πριν καλά-καλά τελειώσει η προηγούμενη. Αυτές οι σχέσεις σπάνια βασίζονται στην αγάπη και αποτελούν έναν τρόπο για να τονώσει το άτομο -του οποίου τελείωσε η σχέση- την αυτοπεποίθησή του και να νιώσει όμορφα και συντροφικά. Πολλές φορές το συναίσθημα μοιάζει με αγάπη, γιατί οι άνθρωποι που τελειώνουν μια σχέση θέλουν να ξαναγαπήσουν, όμως όταν αυτό γίνεται πολύ σύντομα, δεν προλαβαίνει να τελειώσει μέσα του η συναισθηματική αναταραχή της προηγούμενης σχέσης για να επενδύσουν στην επόμενη.
Το άτομο που βγαίνει από την προηγούμενη σχέση και αμέσως κάνει μια νέα, έχει συνηθίσει να είναι ερωτευμένο, θέλει να έχει μια σχέση και, χωρίς πολλή σκέψη, επιλέγει κάποιο νέο πρόσωπο για να είναι μαζί του, πείθοντας τον εαυτό του ότι έχει ερωτευτεί ξανά. Συχνά το άτομο αυτό επιθυμεί και αναπολεί ακόμα την προηγούμενή του σχέση, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θέλει πίσω τον παλιό του σύντροφο, απλώς θέλει μια σχέση. Σε μια τέτοια ριμπάουντ φάση, το άτομο θέλει απλώς κάποιον, οποιονδήποτε σύντροφο και δεν είναι έτοιμο να επενδύσει πραγματικά σε μια νέα σχέση. Έτσι, πρόκειται για σχέση-ψυχολογικό τραυμαπλάστ, αφού οι παλιές πληγές δεν έχουν ακόμα επουλωθεί.

Σημάδια της ριμπάουντ σχέσης

• Όταν η παλιά σχέση με κάποιον τρόπο μπερδεύεται με τη νέα
• Το άτομο φέρνει τα προβλήματα της προηγούμενης στη νέα σχέση
• Υπάρχουν εκκρεμότητες από την προηγούμενη σχέση
• Ο/η σύντροφος από την προηγούμενη σχέση επανεμφανίζεται (είτε ως φυσικό πρόσωπο είτε ως παράδειγμα)
  

Είναι λοιπόν σημαντικό να μπορεί κανείς να αξιολογήσει αν τα συναισθήματά του εμπίπτουν σε μία από τις τρεις κατηγορίες της (1) έντονης ερωτικής έλξης, (2) της εμμονής, ή (3) της ριμπάουντ σχέσης, ώστε να ξέρει που βρίσκεται, τι ζητάει, και -κυρίως- τι μπορεί να πάρει από τη σχέση του.

Διαβάστε περισσότερα »

Πορνογραφία και σεξουαλική ζωή

Πορνογραφία και σεξουαλική ζωή
http://health.in.gr/news/article.asp?lngArticleID=44685
26/5/2008


Δρ Λίζα Βάρβογλη, Ph.D. Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια, Νευροψυχολόγος

Τι ακριβώς είναι η πορνογραφία; Πρόκειται για την τέχνη του σεξ, για τον αγώνα ενάντια στο ηθικό κατεστημένο, την παγκόσμια επιδημία της σεξουαλικής βίας, τη βιολογική και κοινωνική διαφορά ανάμεσα στο πως συμπεριφέρεται ένας άντρας και μια γυναίκα, ή τον αγώνα για ελεύθερη έκφραση;
Το Λεξικό της Νέας ελληνικής Γλώσσας του Γ. Μπαμπινιώτη στο λήμμα 'πορνογραφικός' αναφέρει 'αυτός που αποσκοπεί στην ερωτική διέγερση με την ακριβή απεικόνιση ή περιγραφή σεξουαλικών πράξεων ή την επίδειξη γυμνών σωμάτων σε προκλητικές στάσεις: η παραγωγή και διάθεση προνογραφικού υλικού απαγορεύεται σε πολλές χώρες'.
Η Wendy McElroy περιγράφει την προνογραφία ως 'την καλλιτεχνική απεικόνιση αντρών και γυναικών ως σεξουαλικά όντα', αλλά η Ntozake Shange αντιλέγει ότι η πορνογραφία 'είναι η χρήση του σεξ για να εκφοβίζει και να ελέγχει τις γυναίκες και τα παιδιά και οποιονδήποτε άλλον που εμπλέκεται σε μια τέτοια κατάσταση'.
Η Susan Brownmiller πιστεύει ότι πρόκειται 'για τη συμπυκνωμένη προπαγάνδα ενάντια στις γυναίκες'. Ίσως η δυσκολότερη άποψη του θέματος να είναι το γεγονός ότι δεν υπάρχει ξεκάθαρος ορισμός του τι είναι κάτι πορνογραφικό και τελικά να πρέπει καθένας χωριστά ν' αποφασίσει για τον εαυτό του.
Γιατί όμως τόσοι άνθρωποι ασχολούνται με το θέμα της πορνογραφίας;
Ίσως επειδή τελικά η πορνογραφία είναι κάτι περισσότερο από τέχνη ή ελευθερία σεξουαλικής έκφρασης ή την απελευθέρωση των γυναικών. Στην πραγματικότητα, η πορνογραφία μπορεί να μην είναι και τόσο αθώα όσο φαίνεται αρχικά.
Μια ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας για την επιρροή της πορνογραφίας, προσφέρει πολλές ενδείξεις για την πιθανότητα επιβλαβών συνεπειών.

Πως επηρεάζει το πορνογραφικό υλικό τη σχέση ενός ζευγαριού;
Το σκληρό πορνογραφικό υλικό (σαδομαζοχισμός, κτηνοβασία, νεκροφιλία, βιασμός) αντικατοπτρίζει την παθολογική έκφανση της ανθρώπινης φύσης και η εμμονή του με αυτό μπορει να οδηγήσει σε σημαντικά προβλήματα.
Σύμφωνα με τον Δρ Victor B. Cline, ψυχοθεραπευτή στο Πανεπιστήμιο Berkley της Καλιφόρνια, με ειδίκευση στη συμβουλευτική οικογενειών/ζευγαριών και τον εθισμό στο σεξ, σε περισσότερο από 90% των ασθενών του, άσχετα από την αρχική αιτία του προβλήματος, η πορνογραφία μπορεί να αποτελεί μια διευκόλυνση που συντηρεί το πρόβλημα. Θεωρεί ότι άπαξ και κανείς εμπλακεί στο σκληρό πορνογραφικό υλικό, το αναζητάει συνέχεια.
Το πορνογραφικό υλικό φαίνεται να προσφέρει μια δυνατή σεξουαλική επιθυμία, η οποία στη συνέχεια εκτονώνεται συνήθως με αυνανισμό. Με αυτό τον τρόπο, η ίδια η φύση του πορνογραφικού υλικού απομονώνει τα άτομα και τα προσανατολίζει στην ικανοποίηση των εγωιστικών τους αναγκών, χωρίς να ενδιαφέρονται τόσο για το άλλο μέλος της σχέσης τους (αν υπάρχει).
Όταν ένα τέτοιο μοτίβο συμπεριφοράς παγιωθεί, το άτομο (συνήθως ο άντρας) γίνεται εξαρτημένος από το πορνογραφικό υλικό για τη σεξουαλική του ικανοποίηση, πράγμα το οποίο έχει σημαντικές συνέπειες για τη σχέση του ζευγαριού και αποτελεί λόγο χωρισμού ή διαζυγίου.
Πέρα από την αλόγιστη χρήση πορνογραφικού υλικού, ακόμα και η πολύ συχνή χρήση του μπορεί να διαταράξει την οικογενειακή ζωή και να μειώσει τη σεξουαλική ευχαρίστηση του ζευγαριού, επειδή υπονομεύει το στενό δεσμό του άντρα και της γυναίκας.
Πολλές γυναίκες με δάκρυα στα μάτια εξομολογούνται στη θεραπεία τους ότι ο άντρας τους προτιμάει να ικανοποιείται σεξουαλικά βλέποντας πορνογραφικό υλικό και ικανοποιώντας τον εαυτό του με αυνανισμό, παραβλέποντας εντελώς τη γυναίκα του και τις δικές της σεξουαλικές ανάγκες κι επιθυμίες.
Η εμμονή με τη σκληρή πορνογραφία υπονομεύει πολλές βασικές αξίες σε μια σχέση, όπως την εμπιστοσύνη, την αγάπη, το γάμο και την οικογένεια, γιατί στον κόσμο της απόλυτης ηδονής όλα είναι επιτρεπτά, αλλά από μια καθαρά σωματική και εγωιστική προοπτική.
Όταν το πορνογραφικό υλικό περιορίζεται στα γυμνά σώματα που απεικονίζονται στις σελίδες ενός περιοδικού, και η χρήση τέτοιου υλικού είναι περισσότερο για να 'χαζέψει' κανείς παρά για να πάρει κατευθυντήριες γραμμές για τη σεξουαλική του ζωή ή για να αυτοϊκανοποιηθεί, τότε ο αντίκτυπος μιας τέτοιας μετρημένης συμπεριφοράς στη σχέση του ζευγαριού μπορεί να είναι πολύ μικρός ή και αμελητέος.

Πως η πορνογραφία μπορεί να οδηγήσει σε σεξουαλικό εθισμό;
Καθώς το άτομο βυθίζεται στον φανταστικό κόσμο της πορνογραφίας, τείνει να έχει την πεποίθηση ότι 'όλος ο κόσμος το κάνει έτσι', κι έτσι δίνει την άδεια στον εαυτό του να το κάνει και ο ίδιος, παρόλο που προηγουμένως μπορεί να είχε άλλες πεποιθήσεις και κώδικα συμπεριφοράς.
Είναι συνηθισμένο για κάποιον που χάνει το μέτρο και ασχολείται κυρίως με τα πορνογραφικά ερεθίσματα και όχι με πραγματικές ανθρώπινες σχέσεις να αρχίσει να πραγματοποιεί τις συμπεριφορές που βλέπει να προβάλλονται στο πορνογραφικό υλικό, συμπεριλαμβανομένης της ψυχαναγκαστικής σεξουαλικής ασυδοσίας, της ηδονοβλεψίας, κλπ.
Τέτοιου είδους συμπεριφορά μπορεί εύκολα να οδηγήσει σε σεξουαλικό εθισμό και σε αρνητικές συνέπειες για τη ζωή του ατόμου αυτού. Ο σεξουαλικός εθισμός αποτελεί ψυχιατρική διάγνωση που χρήζει θεραπείας εξαιτίας των καταστροφικών συνεπειών που έχει για τον ασθενή και τον περίγυρό του.
Για να φτάσει όμως κανείς στο σημείο του να διαγνωστεί ως σεξουαλικά εθισμένος θα πρέπει να συντρέχουν πολλοί άλλοι λόγοι -χαρακτήρας, προσωπικότητα, προηγούμενες εμπειρίες ήδη από την παιδική ηλικία- και όχι απλώς μια εμμονή και ικανοποίηση με το πορνογραφικό υλικό.

Διαβάστε περισσότερα »

Στρες: σαμποτάροντας τον εαυτό!

Στρες: σαμποτάροντας τον εαυτό!
http://health.in.gr/news/article.asp?lngArticleID=138093
8/5/2008


Δρ Λίζα Βάρβογλη, Ph.D. Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια, Νευροψυχολόγος

Ποιος είναι ο χειρότερος εχθρός σας; Μήπως το ψυχολογικό και διανοητικό στρες που -πιθανότατα αθέλητα- δημιουργείτε στον εαυτό σας; Το στρες είναι μια φυσιολογική αντίδραση του εαυτού μας σε δύσκολες ή αφύσικες καταστάσεις, όταν αισθανόμαστε ότι οι δυνατότητές μας δεν επαρκούν για να αντιμετωπίσουμε ένα εμπόδιο ή μια δυσκολία που συναντάμε.
Ωστόσο, ο τρόπος με τον οποίο αντιδρά κανείς στο στρες μπορεί να είναι είτε φυσιολογικός, οπότε οι επιπτώσεις του στρες είναι παροδικές και, άρα, μηδαμινές, είτε πολύ έντονος, με αποτέλεσμα να σαμποτάρει το άτομο τον εαυτό του.
Καθένας έχει την εμπειρία του να έχει χάσει την υπομονή του με κάποιον άλλον, να έχει εκνευριστεί στο τιμόνι λόγω κίνησης και να έχει βρίσει, να έχει ξεσπάσει τα νεύρα του σε κάποιον που δεν του έφταιγε σε τίποτα, ή να δημιουργεί παρεξηγήσεις, εκνευρισμό και διανοητικό στρες επειδή η πίεση που αισθάνεται του θολώνει την κρίση.
Μερικοί άνθρωποι δημιουργούν τέτοιες καταστάσεις στη ζωή τους αραιά και που, ενώ άλλοι άνθρωποι κάνουν αυτό το αυτό-σαμποτάρισμα τρόπο ζωής, δημιουργώντας διαρκώς ψυχικό και διανοητικό στρες στον εαυτό τους, χωρίς να αντιλαμβάνονται ότι είναι οι ίδιοι που το δημιουργούν και όχι τα γεγονότα ή άλλοι άνθρωποι.

Οι τρόποι που σαμποτάρει κανείς τον εαυτό του
Υπάρχουν πολλοί και διάφοροι τρόποι για να σαμποτάρει κανείς τον εαυτό του, χωρίς καν να το καταλάβει. Διαβάζοντας τις παρακάτω περιγραφές, που αποτελούν τα συχνότερα λάθη που κάνει κάποιος για να σαμποτάρει τον εαυτό του, μπορεί κανείς να εντοπίσει με ποιο τρόπο σαμποτάρει τον εαυτό του και με απλές τεχνικές να το διορθώσει.

Προσωπικότητα τύπου «Α»
Οι άνθρωποι με προσωπικότητα τύπου «Α» έχουν ένα συγκεκριμένο μοτίβο συμπεριφοράς: συνήθως βιάζονται, είναι διαρκώς «εν κινήσει» -κυριολεκτικά και μεταφορικά- φέρονται επιθετικά, είναι νευρικοί και σε υπερένταση. Αυτά τα χαρακτηριστικά τύπου «Α» προκαλούν στον άνθρωπο έντονο συναισθηματικό στρες στις σχέσεις του, λόγω της επιθετικής στάσης του. Το άτομο αυτό όχι μόνο δε χαίρεται τις σχέσεις του, αλλά συχνά δε βλέπει τις προφανείς λύσεις στα διάφορα προβλήματα επειδή βιάζεται τόσο πολύ, ώστε δεν προσέχει τις λεπτομέρειες. Το αποτέλεσμα είναι ότι έτσι δημιουργούνται ακόμα μεγαλύτερα προβλήματα. Aτομα με αυτή την προσωπικότητα συνήθως αντιμετωπίζουν στη συνέχεια προβλήματα υγείας, κυρίως καρδιοαγγειακά.

Αρνητική συνομιλία με τον εαυτό
Ένας άλλος τρόπος με τον οποίο οι άνθρωποι συχνά σαμποτάρουν τον εαυτό τους είναι όταν η εσωτερική τους φωνή «μιλάει» μόνο αρνητικά. Ο τρόπος με τον οποίο μιλάμε στον εαυτό μας, ο οποίος συνήθως αναπτύσσεται στην παιδική ηλικία, μπορεί να μας ακολουθεί σε όλη μας τη ζωή και να χρωματίζει τις εμπειρίες μας, είτε σαν ηλιαχτίδα είτε σαν μαύρο σύννεφο που μας περιβάλλει και εμποδίζει την όρασή μας. Τα άτομα με αρνητική εσωτερική ομιλία συνήθως βλέπουν γύρω τους προβλήματα, αποδίδουν στους άλλους αρνητικά κίνητρα και προθέσεις -ενώ δεν υπάρχει κάτι τέτοιο-, ερμηνεύουν τα θετικά γεγονότα ως αρνητικά, βρίσκουν όλο προβλήματα και χάνουν σημαντικά οφέλη και θετικά πράγματα στη ζωή τους, μόνο και μόνο επειδή η αρνητική φωνή μέσα τους επισκιάζει κάθε τι θετικό. Με αυτό τον τρόπο όμως το άτομο δημιουργεί μια αρνητική αυτοεκπληρούμενη προφητεία, δηλαδή αυτό το άσχημο ή αρνητικό που περιμένει να του συμβεί θα του συμβεί, όχι για άλλο λόγο, αλλά γιατί δεν προσπάθησε το ίδιο για κάτι καλύτερο. Τα άτομα με αρνητική εσωτερική φωνή πιστεύουν ότι δεν έχουν αρκετές ικανότητες για να ανταπεξέλθουν στις διάφορες δύσκολες καταστάσεις και να αντιμετωπίσουν το στρες, με αποτέλεσμα να δημιουργούν ακόμα περισσότερο άλυτο στρες στη ζωή τους.

Αδυναμία στην ικανότητα επίλυσης συγκρούσεων
Μήπως είστε επιθετικοί απέναντι στους άλλους ενώ θα μπορούσατε με θετικό τρόπο να χειριστείτε την ίδια κατάσταση; Μήπως ξεκινάτε λέγοντας «δεν έκανες...» (πχ, τα ψώνια, την καθαριότητα, την όποια δουλειά), αντί να ρωτήσετε ευθέως, χωρίς το αρνητικό «δεν», «έκανες... το τάδε πράγμα;». Ή μήπως έχετε παθητική στάση και αφήνετε τους άλλους να σας εκμεταλλεύονται επειδή δεν ξέρετε πώς να πείτε όχι και να θέσετε όρια; Οι αντιπαραθέσεις με τους άλλους είναι μέρος της ζωής, όπως και τα ζητήματα προς επίλυση. Ο τρόπος όμως με τον οποίο αντιμετωπίζουμε τις διάφορες συγκρούσεις μπορεί να ενδυναμώσει τις σχέσεις ή να τις επιβαρύνει, δημιουργώντας περίσσιο ψυχικό και διανοητικό στρες για όλους τους εμπλεκόμενους, δημιουργώντας τελικά ακόμα μεγαλύτερες συγκρούσεις και προβλήματα.
Πολλοί άνθρωποι που φέρονται επιθετικά και δε χειρίζονται τις διάφορες συγκρούσεις με θετικό τρόπο, δε συνειδητοποιούν τη συμπεριφορά τους και δεν αντιλαμβάνονται ότι σαμποτάρουν όχι μόνο τον εαυτό τους, αλλά και τις σχέσεις τους. Συνήθως τα άτομα αυτά δε γνωρίζουν άλλους τρόπους να χειριστούν τις καταστάσεις.

Απαισιοδοξία
Αν είστε απαισιόδοξο άτομο, τείνετε να βλέπετε τα πράγματα χειρότερα απ' ότι είναι, δε διακρίνετε τις ευκαιρίες που παρουσιάζονται, θεωρείτε ότι το κάθε τι θα έχει αρνητική κατάληξη, βλέπετε τα προβλήματα και τα μειονεκτήματα και όχι τις ευκαιρίες και τα πλεονεκτήματα, με αποτέλεσμα να σαμποτάρετε τον εαυτό σας δημιουργώντας διανοητικό και συναισθηματικό στρες. Η απαισιοδοξία είναι κάτι παραπάνω από το να βλέπει κανείς το ποτήρι ως μισο-άδειο: πρόκειται για μια συγκεκριμένη θεώρηση του κόσμου και της ζωής που υπονομεύει την αυτοπεποίθηση του ατόμου, που το καθιστά ανίκανο να πιστέψει στις ικανότητές του, που του δημιουργεί διαρκώς αμφιβολίες και δημιουργεί επιπροσθέτως και προβλήματα υγείας.

Αναλαμβάνοντας πολλές ευθύνες
Μήπως έχετε πολύ βαρύ πρόγραμμα, πολλές ευθύνες και καθήκοντα και έντονο στρες; Πολλοί άνθρωποι δημιουργούν έντονο στρες στη ζωή τους επειδή δε χειρίζονται το χρόνο και τις υποχρεώσεις του με προτεραιότητα τον εαυτό τους. Είτε γιατί κανείς είναι προσωπικότητα τύπου «Α» είτε γιατί δεν ξέρει να πει όχι, καταλήγει στο να επιβαρύνει τον εαυτό του με χρόνιο στρες αναλαμβάνοντας περισσότερα από όσα μπορεί.

Αλλαγές
Για να αλλάξει κανείς τις αρνητικές αυτές συνήθειες, θα πρέπει πρώτα να τις εντοπίσει και να συνειδητοποιήσει τον τρόπο με τον οποίο σαμποτάρει τον εαυτό του. Στη συνέχεια μπορεί να εφαρμόσει διάφορες τεχνικές, όπως χαλάρωση, αλλαγή τρόπου σκέψης, θετική σκέψη, αισιόδοξη στάση ζωής, οργάνωση και προγραμματισμό, προκειμένου να πάψει να σαμποτάρει τον εαυτό του και να μειώσει το συναισθηματικό και διανοητικό στρες στη ζωή του.

Διαβάστε περισσότερα »

Η «δικτατορία» του... αδυνατίσματος

Η «δικτατορία» του... αδυνατίσματος
http://health.in.gr/news/article.asp?lngArticleID=49858
8/5/2008


Δρ Λίζα Βάρβογλη, Ph.D. Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια, Νευροψυχολόγος

Μία από τις μεγαλύτερες ανησυχίες της σύγχρονης γυναίκας, έφηβης ή ακόμα και μικρού κοριτσιού, είναι μήπως πάρει παραπάνω κιλά και 'χαλάσει' το σώμα της. Τα γυναικεία και τα νεανικά περιοδικά, αλλά και, γενικότερα, οι εικόνες που μας κατακλύζουν, μας βομβαρδίζουν με το πρότυπο του λεπτού, μέχρι το σημείο να είναι αποστεωμένο, γυναικείου σώματος.
Όλη η κουλτούρα του δυτικού πολιτισμού περιστρέφεται γύρω από αυτή την τάση: πώς να φάει κανείς χωρίς να παχύνει, πώς να βελτιώσει το σώμα με τον γρηγορότερο και αποτελεσματικότερο τρόπο, για θεαματικά αποτελέσματα.
Κάτι τέτοιο έρχεται βέβαια σε άμεση αντίθεση με τις αναπτυσσόμενες χώρες, όπου η πραγματική πείνα και η έλλειψη τροφής οδηγούν σε παραμορφώσεις του γυναικείου και παιδικού σώματος, το οποίο ταυτίζεται με την καχεξία, τη φτώχεια, και την ασθένεια.
Tο σύγχρονο πρότυπο ομορφιάς που θέλει το γυναικείο σώμα τόσο λεπτό οδηγεί στη μείωση της διατροφής και τη στέρηση των απαραίτητων εκείνων για τον οργανισμό ουσιών. Το αποτέλεσμα είναι η αύξηση του κινδύνου εμφάνισης προβλημάτων όπως η πρόωρη οστεοπόρωση, τα προβλήματα υπογονιμότητας, κλπ.
Πέρα από τα ιατρικά προβλήματα, παράλληλα με τη μόνιμη κατάσταση δίαιτας, εμφανίζονται και ψυχολογικά προβλήματα, όπως δυσθυμία, στρες, άγχος για τη διατήρηση της σιλουέτας, αίσθηση του ανικανοποίητου, χαμηλή αυτοπεποίθηση, για να αναφέρουμε μερικά ενδεικτικά.
Από αυτές τις συμπεριφορές δεν είναι δύσκολο να μεταπηδήσει κανείς στις διατροφικές διαταραχές, που έχουν ψυχογενείς αιτίες, και είναι ένα φαινόμενο σε έξαρση στην εποχή και την κοινωνία μας.

Οι 4 τύποι ανορεξικής συμπεριφοράς
Υπάρχουν τέσσερεις διαφορετικοί τύποι ανορεξικής συμπεριφοράς, σύμφωνα με τα ερευνητικά δεδομένα που παρουσιάζει ο καθηγητής Κοινωνιολογίας και Διατροφής Ζαν Πιερ Κορμπό, που οδηγούν σε μια πολύ επικίνδυνη κατάσταση 'μικρής ανορεξίας'.
1. Ισότητα και ανορεξική συμπεριφορά
Στην πρώτη κατηγορία των τύπων της ανορεξικής συμπεριφοράς εμπίπτουν οι γυναίκες που αναζητούν την ισότητα με τους άντρες στο ανταγωνιστικό περιβάλλον του εργασιακού χώρου.
Σύμφωνα με τον καθηγητή Κορμπό, οι γυναίκες αυτές θεωρούν ότι το να είναι αδύνατες κι ελαφρές αποτελεί μια σημαντική ένδειξη της επάρκειάς τους απέναντι στους άντρες συναδέλφους. Οι γυναίκες αυτές έχουν ένα καθορισμένο διατροφικό πρόγραμμα, αποφεύγουν τα λίπη και καταναλώνουν προϊόντα με χαμηλά λιπαρά και λαχανικά μαγειρεμένα στον ατμό ή σαλάτες.
Συνήθως οι συνάδελφοι τους δεν τις βλέπουν να τρώνε μπροστά τους, φτάνοντας σε σημείο να αναρωτιούνται με τι τρέφονται αυτές οι γυναίκες.

2. Έλλειψη εμπειρίας και ανορεξική συμπεριφορά
Στη δεύτερη κατηγορία των τύπων της ανορεξικής συμπεριφοράς περιλαμβάνονται οι γυναίκες που δεν έχουν τη γνώση και την εμπειρία του μαγειρέματος. Οι νέες αυτές γυναίκες έφυγαν από το πατρικό τους σπίτι, για σπουδές ή εργασία σε άλλο τόπο, και μένουν μόνες τους, χωρίς να γνωρίζουν πώς να μαγειρεύουν ή πώς να μεριμνούν διατροφικά για τον εαυτό τους.
Το αποτέλεσμα είναι ότι αυτές οι νέες γυναίκες έχουν άτακτα κι ακατάστατα γεύματα, καταναλώνουν πολλές έτοιμες ή τυποποιημένες τροφές, όπως για παράδειγμα, γιαούρτια, σαλάτες, φρούτα και δημητριακά. Επίσηςη, οι γυναίκες σε αυτή την κατηγορία καταναλώνουν πολύ νερό και αναψυκτικά light.
Όταν κάνουν παρασπονδίες και φάνε κάποιο έτοιμο φαγητό με πολλές θερμίδες, στη συνέχεια 'τιμωρούν' τον εαυτό τους στερώντας του την πρόσληψη τροφής, για να μην παχύνουν.
Οι γυναίκες αυτές φαντασιώνονται την απόκτηση ενός τέλειου σώματος, με αναλογίες μοντέλου, με αποτέλεσμα να τρώνε όλο και λιγότερο, να έχουν όλο και περισσότερο άγχος για την εξωτερική τους εμφάνιση, καταλήγοντας συχνά στην ανορεξία.

3. Εξουσία και ανορεξική συμπεριφορά
Στην τρίτη κατηγορία ανορεξικής συμπεριφοράς περιλαμβάνονται οι γυναίκες που χρησιμοποιούν την ανορεξία για να ασκήσουν κάποια πίεση ή κάποια μορφή εξουσίας στην οικογένειά τους.
Η αποχή από την τροφή και τις θερμιδογόνες ουσίες, το αποστεωμένο σώμα και τα συνακόλουθα προβλήματα υγείας αποτελούν πόλο συζήτησης και ανησυχίας για τους οικείους ανθρώπους αυτής της γυναίκας.
Ο περίγυρός της ανησυχεί, την συμπονά, την προσέχει και την προστατεύει, οπότε η απώλεια βάρους αντισταθμίζεται από αυτό που η κοπέλα αυτέ θεωρεί 'ψυχικό όφελος'.

4. Ανταγωνιστικές τάσεις και ανορεξική συμπεριφορά
Τέλος, στην τέταρτη κατηγορία ανήκουν οι γυναίκες εκείνες που έχουν έναν υπόγειο αλλά έντονο ανταγωνισμό με τους άνδρες.
Οι κοινωνιολόγοι θεωρούν ότι το φαινόμενο αυτό αποτελεί το κατάλοιπο μιας 'κουλτούρας του δρόμου'. Οι γυναίκες αυτές ασχολούνται με το σώμα τους όχι μόνο μέσω τη δίαιτας, αλλά και της εξαντλητικής γυμναστικής, προκειμένου να φτιάξουν ένα 'αγορίστικο' σώμα, όλο μύες και δύναμη.
Οι γυναίκες αυτές επιθυμούν ν' αποκτήσουν ένα σώμα απαλλαγμένο από οτιδήποτε περιττό, σχεδόν ασεξουαλικό.

Να κάνω δίαιτα ή να μην κάνω; Ιδού η απορία!
Το θέμα της δίαιτας είναι πολύ ιδιαίτερο και η αντιμετώπιση του διαφέρει από γυναίκα σε γυναίκα. Το ζήτημα δεν είναι να παχύνει ή να μείνει αδύνατη μια κοπέλα, αλλά οι λόγοι για τους οποίους επιλέγει το πώς θα φερθεί στο σώμα της και το αν κάνει υπερβολές ή όχι.
Ένα σώμα απαλλαγμένο από περιττά κιλά, με καλή διατροφή, γυμνασμένο, είναι πάντα κάτι επιθυμητό. Ωστόσο, οι υπερβολές για να φτάσει κανείς σε αυτό το σημείο δε βοηθούν ούτε στη σωματική ούτε στην ψυχολογική υγεία του ατόμου.
Όταν μια γυναίκα, ή ο περίγυρός της, διαπιστώσει ότι έχει φτάσει σε υπερβολές σχετικά με το σώμα της, θα πρέπει να ζητήσει τη βοήθεια ειδικευμένου ψυχολόγου για να διερευνήσει τα αίτια που την ωθούν σε αυτή τη συμπεριφορά και να μάθει να διαχειρίζεται όχι μόνο τα κιλά της αλλά και την ψυχική της υγεία.

Διαβάστε περισσότερα »