ΤΑ 7 ΘΑΝΑΣΙΜΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ…

 Βασανιστικά αρνητικά συναισθήματα και σκέψεις που όμως είναι φυσιολογικά...

Γιατί μερικές φορές ντρεπόμαστε για τις απαγορευμένες σκέψεις που κάνουμε και τα συναισθήματα που έχουμε;  Στην κουλτούρα της κλειδαρότρυπας και της εξομολόγησης είναι κοινωνικά αποδεκτό να μπαίνουμε στα άδυτα της προσωπικής ζωής των σταρ, συζητάμε ανοιχτά για τις σεξουαλικές μας προτιμήσεις, τα προβλήματα του συντρόφου μας και η λίστα δεν έχει τέλος… Αυτό έχει και μια θεραπευτική ιδιότητα.

            Ωστόσο, πολλά συναισθήματα παραμένουν κρυμμένα.  Μέσα μας μπορεί να ανατριχιάζουμε στη θέα ενός ατόμου σε αναπηρική καρέκλα, να ευχόμαστε το θάνατο ενός υπέργηρου και άρρωστου συγγενούς, να σκεφτόμαστε ότι οι φίλοι μας είναι κακόγουστοι, τα μωρά απλώς ενοχλητικά και άλλες παρόμοιες σκέψεις, ενώ ταυτόχρονα θεωρούμε τον εαυτό μας καλό άνθρωπο.

Ψυχολογία της επιβίωσης

Η ψυχολογία της ανθρώπινης εξέλιξης εξηγεί ότι τα συναισθήματα ντροπής είναι γενετικά ‘καλωδιωμένα’ στον εγκέφαλό μας-πρόκειται για στρατηγικές που οδήγησαν τον άνθρωπο στην επιτυχή επιβίωση στη σαβάνα της πλειστοκαίνου  εποχής.  Γιατί τότε είναι τόσο δύσκολο να τα παραδεχτούμε;  Η επιμονή των απαγορευμένων συναισθημάτων έχει γίνει αντικείμενο μελέτης της θρησκείας και γοήτευε τον Φρόιντ.  Τόσο η ψυχανάλυση όσο και η συγχώρεση που προσφέρει η εξομολόγηση απεκδύουν τις σκέψεις-ταμπού από τη δύναμή τους.  Η προσπάθεια να εξαφανίσουμε ή να εξηγήσουμε αυτές τις σκέψεις δεν τις εμποδίζει από το να επιστρέφουν εντονότατες, κάνοντάς μας να αισθανόμαστε άσχημα στη συνέχεια.

Γιατί ντρεπόμαστε τόσο για κρυμμένα συναισθήματα;

            Το να συμπεριφερθούμε άσχημα βάσει κάποιας κακής παρόρμησης μπορεί να είναι πηγή ντροπής.  Γιατί όμως νιώθουμε ένοχοι ακόμα και για ένα κακό συναίσθημα, το οποίο κρύβουμε βαθιά μέσα μας;  Μια θεωρία υποστηρίζει ότι αυτή η ενοχή πηγάζει από το φόβο μας ότι θα αποκαλυφθούμε, ακόμα και αν δεν έχουμε κάνει τίποτα.  Γενικά, όταν αποκαλυφθεί ότι κάποιος έκανε κάτι άσχημο και αμέσως το παραδεχτεί και δείξει ότι νιώθει άσχημα, τότε μετριάζεται η ένταση της πράξης του.  Έτσι, κατά κάποιον τρόπο, το να αισθάνεται κανείς προκαταβολικά άσχημα για αυτό που νιώθει, χωρίς να έχει κάνει κάτι συγκεκριμένο, είναι σαν να προετοιμάζεται να τον συγχωρέσουν αν τον ανακαλύψουν.

Η ντροπή που αισθάνεται κανείς είναι συναίσθημα ακόμα πιο έντονο από το φόβο ότι μπορεί να τον ανακαλύψουν, και αυτό γιατί σχετίζεται με την αίσθηση του ‘προβληματικού εαυτού’.  Αυτό εξηγεί το λόγο που έντονα συναισθήματα ντροπής –όταν κανείς αισθάνεται ότι ο πυρήνας του είναι προβληματικός,- οδηγούν μερικές φορές τους ανθρώπους σε ξεδιάντροπες συμπεριφορές, όπως υπερβολικά ξεσπάσματα ζήλιας.

Το ‘καλό’ στα κακά συναισθήματα

            Παρόλα αυτά, μια μικρή δόση ‘κακών’ συναισθημάτων μπορεί να αποβεί καλή και θετική.  Συναισθήματα όπως η ντροπή η αλαζονεία μπορεί να χρησιμεύσουν ως σταθεροποιητές της ψυχικής υγείας, διότι εμποδίζουν το άτομο να κάνει απερίσκεπτα κάτι για το οποίο θα μετάνιωνε αργότερα.  Η ντροπή και η ενοχή, στον κατάλληλο βαθμό, μπορεί να χαλιναγωγήσουν παρορμητικά ξεσπάσματα

Πώς αντιμετωπίζονται τα αρνητικά συναισθήματα;

            Πώς λοιπόν κανείς αντιμετωπίζει τη ζήλια που νιώθει για τους πετυχημένους φίλους του, για τον όμορφο συνάδελφο της γυναίκας του, για τη χαριτωμένη γραμματέα του άντρα της;  Σύμφωνα με τον Δρα. Lewis, που έχει γράψει και ένα βιβλίο για τη ντροπή, υπάρχουν 3 τρόποι:

·         Να το παραδεχτεί κανείς στον εαυτό του και με τον καιρό να το ξεχάσει

·         Να το εξομολογηθεί

·         Ή να γελάσει με αυτό.

Το γέλιο είναι ίσως ο υγιέστερος τρόπος αντιμετώπισης, γιατί μπορεί κανείς να δει τον εαυτό του από τη θέση ενός παρατηρητή και να συνειδητοποιήσει πόσο χαζό είναι να νιώθει κανείς έτσι.

1. Σκέψεις απιστίας «Δεν είναι απιστία αφού μόνο το σκέφτομαι»

Οι σεξουαλικές φαντασιώσεις είναι μέρος μιας υγιούς σεξουαλικής ζωής.  Ωστόσο, όταν η εικόνα ενός προηγούμενου ή ενός φανταστικού εραστή εισβάλλει δραστικά στη ζωή ενός ζευγαριού, αυτό μπορεί να προκαλέσει δυσκολίες και ανησυχίες.  Οι άνθρωποι φοβούνται ότι οι φαντασιώσεις τους λένε περισσότερα για τα τι θα μπορούσαν να κάνουν.  Ωστόσο, οι ειδικοί διαβεβαιώνουν ότι οι φαντασιώσεις δεν οδηγούν από μόνες τους στην απιστία και οι σεξολόγοι ‘συνταγογραφούν’ και προτρέπουν τα ζευγάρια να έχουν και –σε ορισμένες περιπτώσεις- να μοιράζονται τις φαντασιώσεις τους.

2. Τα λεφτά είναι σημαντικά.  «Αν κερδίζω περισσότερα, είμαι σημαντικότερος»

Θέλουμε να πιστεύουμε ότι δεν κρίνουμε κάποιον από το πορτοφόλι του, αλλά στην πραγματικότητα το κάνουμε.  Ψυχολογικές έρευνες δείχνουν ότι δίνουμε σημασία στα χρήματα γιατί έχουμε ανάγκη να γνωρίζουμε ποιος έχει τη δύναμη και το στάτους σε μια ομάδα, κάτι που παραπέμπει στη ζωή στη σαβάνα.

Από την άλλη, είναι σημαντικό για κάποιον να αισθάνεται ότι έχει περισσότερα από κάποιους άλλους, γιατί έτσι νιώθει σημαντικότερος (ακόμα και αν δεν είναι πάμπλουτος, αλλά απλώς συγκρίνει ‘προς τα κάτω’)!.

3. Schadenfreude "Τα ήθελε και τα έπαθε."

Για πολλούς ανθρώπους είναι μεγάλη ευχαρίστηση να βλέπουν κάποιον διάσημεο και πετυχημένο (που δεν τον γνωρίζουν προσωπικά) να καταστρέφεται (και γι’ αυτό τα κουτσομπολίστικα περιοδικά πουλάνε!).  Από εξελικτική άποψη, αυτό είναι φυσιολογικό: το να ευχαριστηθεί κανείς βλέποντας την πτώση του αντιπάλου του σημαίνει ότι ο ίδιος τα πάει καλύτερα και αισθάνεται καλύτερα για τον εαυτό του!

4. Προτιμήσεις «Γιατί δε μπορείς να είσαι σαν την αδερφή σου;»

Οι δυο συχνότερες ατάκες της παιδικής ηλικίας είναι: «Δεν είναι δίκαιο!» και «τον/την αγαπάς περισσότερο!».  Δυστυχώς, τα ίδια παράπονα συνεχίζουν και στην ενήλικη ζωή, αφού οι γονείς τείνουν να βοηθούν και να υποστηρίζουν περισσότερο το παιδί τους που έχει κάποια δυσκολία ή πρόβλημα –ιδίως μάλιστα αν προέρχεται από κακή τύχη-.  Οι μαμάδες ευνοούν το μικρότερο παιδί, ενώ τα αγόρια τείνουν προς τον πατέρα και τα κορίτσια προς τη μητέρα.  Το να ξοδεύει κανείς λίγο χρόνο περισσότερο με το ένα και όχι το άλλο παιδί δε σημαίνει περισσότερη αγάπη.  Οι γονείς δεν θα πρέπει να νιώθουν ενοχές για το ότι πρέπει να φέρονται στα παιδιά του ακριβώς το ίδιο: όταν η απόκλιση είναι μικρή, δείχνουν οι έρευνες, ούτε τα ίδια τα παιδιά δε τις θεωρούν σημαντικές.  Φυσικά, δεν πρέπει να δείχνει κανείς περισσότερη αγάπη, στοργή ή ζεστασιά στο ένα και όχι στο άλλο παιδί, γιατί οι μεγάλες αποκλίσεις δημιουργούν και μεγάλα ψυχολογικά προβλήματα.

5. Ο συναισθηματικός χαζοτουρίστας «οι κηδείες έχουν πλάκα»

Είναι άτομα που έχετε συναντήσει σε κηδείες: οι 3-4 ξάδερφοι, οι ‘καλοί’ φίλοι (που δεν έχουν δει τον αποβιώσαντα για 15 χρόνια), είναι οι συναισθηματικοί χαζοτουρίστες που περηφανεύονται ότι ήξεραν καλά τον αποβιώσαντα.  Γιατί όμως να το κάνει κανείς αυτό;  Η δημόσια έκφραση πένθους καθιστά κάποιον εμφανώς μέλος μιας κοινότητας, δημιουργεί το συναίσθημα ότι ανήκει στην ομάδα, ενώ από την άλλη θεωρείται ότι η υπερβολική έκφραση πένθους μπορεί να καλύπτει ασυνείδητη ενοχή για το ότι το ίδιο το άτομο ζει.  Το πένθος έχει και μια υπαρξιακή διάσταση: πενθώντας άλλους επεξεργαζόμαστε το γεγονός ότι κάποτε δε θα ζούμε.

Οι άνθρωποι περηφανεύονται ότι ήξεραν αυτόν που πέθανε για τον ίδιο λόγο που λένε φανταστικές ιστορίες: για να τραβήξουν πάνω τους την προσοχή.  Οι άνθρωποι εμπλέκονται συναισθηματικά πολύ στην περίπτωση θανάτου γιατί ξαφνικά αισθάνονται σημαντικοί, μέσα από μια διαδικασία ταύτισης με τον νεκρό.

6. Ανακούφιση από το πένθος «Ευτυχώς όλα τελείωσαν»

Μερικές φορές οι στενοί συγγενείς δε μπορούν να κλάψουν στην κηδεία ή αισθάνονται ανακούφιση. Αυτό συμβαίνει συνήθως διότι είχαν όλο το χρόνο να πενθήσουν (όπως συμβαίνει σε μια χρόνια, ανίατη νόσο), οπότε το ‘τέλος’ φέρνει κάποια ανακούφιση, γιατί το προσφιλές πρόσωπο δεν υποφέρει πια, αλλά ούτε και ο ίδιος.  Αυτό δε σημαίνει ότι το άτομο αυτό δεν αγαπάει τον αποβιώσαντα-σημαίνει ότι είναι έτοιμο να επενδύσει συναισθηματική και φυσική ενέργεια στο μέλλον.  Είναι όμως δύσκολο να παραδεχτεί κανείς ότι δεν αισθάνεται βαθύτατη θλίψη, αισθάνεται ενοχή και ντροπή να το παραδεχτεί σε τρίτους, ενώ μέσα του δε νιώθει τόσο θλίψη, όσο ανακούφιση.

7. Το άγχος απέναντι στην αναπηρία «δεν ξέρω τι να πω σε αυτό το άτομο»

            Όλοι ξέρουμε ότι τα άτομα με κάποια αναπηρία μπορεί να είναι εξίσου έξυπνα, συμπαθητικά ή αντιπαθητικά όπως και τα άτομα χωρίς αναπηρία, και, βέβαια, η τετραπληγία ή η δυσμορφία δεν είναι κολλητικά.  Γιατί τότε τόσοι άνθρωποι αντιδρούν με τρόμο όταν συναντούν ένα άτομο με κάποια αναπηρία ή δυσμορφία;  Ένας λόγος είναι γιατί η κατάστασή τους μας θυμίζει την ευθραυστότητα της ανθρώπινης ύπαρξης και τη θνητότητά μας.  Και όσο πιο άγνωστο είναι αυτό το άτομο, τόσο εντονότερα είναι αυτά τα συναισθήματα (γιατί δεν  είχαμε την ευκαιρία να τα επεξεργαστούμε), ενώ αν πρόκειται για οικείο πρόσωπο τα συναισθήματα αυτά είναι λιγότερο έντονα.

           

Διαβάστε περισσότερα »

ΑΠΑΛΛΑΓΕΙΤΕ ΑΠΟ ΤΑ ΤΟΞΙΚΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ!!

ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ, ΑΠΑΛΛΑΓΕΙΤΕ ΑΠΟ ΤΟΞΙΚΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΡΝΗΤΙΣΜΟ 

            Πολλοί άνθρωποι παραπονιούνται ότι κάτι πάει στραβά στη ζωή τους ή μέσα τους και ότι δεν αισθάνονται όμορφα, χωρίς όμως να μπορούν να προσδιορίσουν τι ακριβώς είναι αυτό που νιώθουν ή τι είναι αυτό που φταίει για την αρνητική τους διάθεση.  Το παράξενο σε αυτές τις περιπτώσεις είναι ότι αυτή η αίσθηση δεν προκύπτει μόνο όταν κανείς βιώνει μια δύσκολη περίοδο στη ζωή του, αλλά και όταν όλα πάνε καλά και δεν υπάρχει αντικειμενικός λόγος για να αισθάνεται το άτομο άσχημα.  Κι όμως, αισθάνεται ανεξήγητα άσχημα!  Πολλοί άνθρωποι το περιγράφουν ως μια αίσθηση ότι «κάτι πάει στραβά», «ένας γενικός εκνευρισμός», μια «κακή διάθεση χωρίς λόγο».  Όλες αυτές οι περιγραφές έχουν στη βάση τους έναν κοινό παρονομαστή: τοξικά συναισθήματα που δηλητηριάζουν τη ζωή του ανθρώπου και δεν του επιτρέπουν να χαρεί.  Παράλληλα, αυτά τα τοξικά συναισθήματα δεν επιτρέπουν στο άτομο να χαρεί και του δημιουργούν την αίσθηση της τελμάτωσης.

Ποια είναι τα τοξικά συναισθήματα;

            Ο θυμός είναι ίσως το νούμερο ένα τοξικό συναίσθημα που βασανίζει τους ανθρώπους.  Ο θυμός μπορεί να στρέφεται εξωτερικά, προς άλλους ανθρώπους ή καταστάσεις, και το θυμωμένο άτομο κατηγορεί άλλους για τις δυσκολίες του ή τους προσάπτει ευθύνες για την τωρινή του κατάσταση.  Ακόμα, ο θυμός μπορεί να στρέφεται εσωτερικά, σαν αίσθηση προσωπικής ανεπάρκειας και αδυναμίας του ατόμου να ανταπεξέλθει στις καταστάσεις της ζωής.  Ο χρόνιος θυμός είναι και ο πιο ύπουλος, γιατί δεν υπάρχει μια συγκεκριμένη κατάσταση που τον έχει πυροδοτήσει, αλλά πρόκειται για συσσωρευμένο αρνητισμό.  Με άλλα λόγια, ο φυσιολογικός θυμός δημιουργείται ως συνέπεια κάποιου αρνητικού που συμβαίνει στη ζωή του ανθρώπου, ο οποίος αντιδρά με θυμό.  Όταν υπάρχει μια τέτοια ένα-προς-ένα αναλογία είναι πιο εύκολο να διαχειριστεί κανείς αυτό το συναίσθημα, γιατί ξέρει τι το προκάλεσε και έχει μια εξήγηση για την κακή του διάθεση.  Όταν όμως ο θυμός είναι διάχυτος, γενικός και αόριστος και χωρίς συγκεκριμένο αντικείμενο, συνήθως είναι βαθιά ριζωμένος σε γεγονότα και πρόσωπα του παρελθόντος και γι’ αυτό ξεριζώνεται και δυσκολότερα.

            Η αίσθηση ή φόβος απώλειας ελέγχου είναι ένα άλλο τοξικό συναίσθημα.  Σε αυτή την περίπτωση το άτομο αισθάνεται ότι δεν έχει τον έλεγχο της ζωής του, ότι άγεται και φέρεται από διάφορες καταστάσεις χωρίς να έχει τη δύναμη να αλλάξει τη ροή των γεγονότων.  Έτσι, το άτομο καθηλώνεται από το φόβο ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτα για να αλλάξει μια κατάσταση, και λυγίζει κάτω από το βάρος του τοξικού αυτού συναισθήματος.  Πράγματι, βέβαια, υπάρχουν γεγονότα τα οποία δεν μπορούμε να προβλέψουμε ή να ελέγξουμε (θάνατος, ασθένεια, άτυχες συγκυρίες), όμως μπορούμε να ελέγχουμε τον τρόπο με τον οποίο θα αντιδράσουμε πρακτικά και συναισθηματικά.

            Τοξικό συναίσθημα είναι και η αίσθηση του ατόμου ότι το χειραγωγούν άλλοι και δεν του επιτρέπουν να έχει την ευθύνη της δικής του ζωής.  Όταν κάποιος αισθάνεται ότι δεν έχει πρωτοβουλία, δεν μπορεί να πάρει αποφάσεις σχετικά με τις επιθυμίες του και δεν χαράσσει ο ίδιος το μονοπάτι της ζωής του, κατακλύζεται από τοξικά συναισθήματα τα οποία τον μπλοκάρουν ακόμα χειρότερα.

            Η αυτολύπηση συγκαταλέγεται επίσης στα τοξικά συναισθήματα, διότι είναι μια περιοριστική στάση ζωής που επιδεινώνει την αρνητική διάθεση του ατόμου, ενώ παράλληλα το εμποδίζει να δει τον εαυτό του από μια πιο θετική σκοπιά και να θέσει σε λειτουργία τα θετικά του στοιχεία.  Ο άνθρωπος που λυπάται τον εαυτό του βλέπει μόνο τα ελαττώματά του και δεν μπορεί να αποτιμήσει τα προτερήματά του.  Το αποτέλεσμα είναι ότι έχει μια διαστρεβλωμένη εικόνα του εαυτού του και το τοξικό συναίσθημα ότι δεν μπορεί να κάνει κάτι για να αλλάξει την ψυχική του κατάσταση και τη ζωή του.

            Η ζήλια γι’ αυτούς που έχουν όσα το άτομο δε διαθέτει ή η ζήλια γι’ αυτά που θα ήθελε κανείς να έχει και δεν έχει είναι ένα ακόμα τοξικό συναίσθημα.  Πολλές φορές ο άνθρωπος που ζηλεύει το κάνει από κεκτημένη ταχύτητα, δηλαδή με ασυνείδητο τρόπο, συγκρίνοντας τον εαυτό του με άλλους –και πάντα βγάζοντας τον εαυτό του ζημιωμένο.  Οι άνθρωποι που αισθάνονται ζήλια σπάνια εκτιμούν τον εαυτό τους και αυτά που έχουν και διέπονται από την αίσθηση του ανικανοποίητου.  Ξεκινάνε το κυνήγι του «καλύτερου» -οτιδήποτε και αν είναι αυτό- που έχουν ή είναι οι άλλοι, χωρίς αποτίμηση των δικών τους θετικών.  Το αποτέλεσμα είναι ότι δηλητηριάζουν τη ζωή τους, αφού είναι καθηλωμένοι στη ζήλια και σπάνια προχωρούν να κατακτήσουν αυτό που επιθυμούν.

Από πού προέρχονται τα τοξικά συναισθήματα;

            Αν προσέξει κανείς το καθένα από τα παραπάνω τοξικά συναισθήματα, που αποτελούν μάστιγες της ψυχολογικής ζωής, θα διαπιστώσει ότι όλα έχουν έναν κοινό παρονομαστή: προέρχονται από τον τρόπο σκέψης του ανθρώπου!  Όσο κι αν ακούγεται παράδοξο, όλα τα παραπάνω τοξικά συναισθήματα είναι προϊόν σκέψης και δεν αποτελούν μια αυθόρμητη αντίδραση του οργανισμού (πχ φόβος μπροστά σε ένα φίδι) ή μια φυσική ανάγκη (πχ, πείνα ή δίψα).  Η σκέψη του ανθρώπου μπορεί να γίνει σύμμαχος ή εχθρός του.  Στην περίπτωση των τοξικών συναισθημάτων το άτομο κάνει ένα ή περισσότερα από τα παρακάτω λάθη στον τομέα της σκέψης, η οποία τα δημιουργεί:

• Συγκρίνει τον εαυτό του με άλλους, όπου ο άλλος πάντα υπερτερεί
• Επιμένει στο παρελθόν (καλό ή κακό) και δεν επεξεργάζεται το παρόν
• Εμμένει στα λάθη της πατρικής του οικογένειας, θεωρώντας τα τροχοπέδη στην προσωπική του εξέλιξη (χωρίς να κάνει κάτι για να ξεφύγει από αυτά)
• Υιοθετεί τη διπολική σκέψη του στυλ άσπρο-μαύρο, αδυνατώντας να αντιληφθεί και τις ενδιάμεσες αποχρώσεις
• Δεν αντιλαμβάνεται την πιθανότητα να κάνει κάτι το ίδιο προκειμένου να αναστρέψει μια κατάσταση και να βοηθήσει τον εαυτό του
• Επιμένει σε αρνητικά στοιχεία και δεν μπορεί να κινητοποιήσει τις εσωτερικές θετικές του δυνάμεις

Η λύση

            Όταν κάποιος βιώνει τοξικά συναισθήματα στη ζωή του και αισθάνεται μπλοκαρισμένος καλό είναι να κάνει στον εαυτό του ένα μεγάλο δώρο: να απαλλαγεί από αυτά και να τα αντικαταστήσει με θετικά συναισθήματα.  Βέβαια, κάτι τέτοιο ακούγεται εύκολο στα λόγια, ενώ το πέρασμα στην πράξη είναι πιο δύσκολο.  Η συμβολή του ψυχολόγου και της ψυχοθεραπείας είναι όμως καθοριστική: όταν το άτομο αποφασίσει να δουλέψει με έναν ειδικό πάνω στον τρόπο με τον οποίο βλέπει τα πράγματα και αλλάξει τη δομή της σκέψης του, τότε εύκολα μπορεί να απαλλαγεί από τα τοξικά συναισθήματα και να προχωρήσει στη ζωή του και τις σχέσεις του.

Διαβάστε περισσότερα »

Ανασφάλεια και Ζήλεια; Ποτέ ξανά!

Αποκτήστε έλεγχο και σταματήστε να νιώθετε ζήλεια, ανασφάλεια και να έχετε τεράστιες απαιτήσεις!

Ξέρετε τι δεν πρέπει να κάνετε, έτσι δεν είναι;  Ξέρετε ότι δεν είναι σωστό να τηλεφωνείτε εκατό φορές τη μέρα και να βομβαρδίζετε με γραπτά και φωνητικά μηνύματα τον/τη σύντροφό σας, επειδή έτσι θα θεωρήσει ότι έχετε υπερβολικές ανάγκες, είστε εξαρτημένο συναισθηματικά ή ασταθές άτομο ή θα σας περάσει για εντελώς προβληματικό.  Ξέρετε ότι αν ρωτάτε διαρκώς αν ο/η σύντροφός σας είδε τον/την πρώην του, αν κάνετε συνέχεια παρατήρηση στον/την σύντροφό σας ότι κοιτάει άτομα του αντίθετου φύλου θα εκνευριστεί και θα σας θεωρήσει υπερβολικούς…

Επίσης ξέρετε ότι το να σκαλίζετε το κινητό του/της συντρόφου σας, να διαβάζετε μηνύματα, να μπαίνετε στο η-μέιλ του και να τον/την παρακολουθείτε στο Facebook και διαρκώς να τον/την ανακρίνετε που ήταν, με ποιον, για πόση ώρα και για ποιο λόγο είναι όλα αρνητικές πρακτικές που σας κακοχαρακτηρίζουν…

Τα ξέρετε όλα αυτά, έτσι δεν είναι;  Κι όμως πολλοί άνθρωποι αισθάνονται ανασφάλεια και ζήλεια μέσα σε μια σχέση (ειδικά καινούργια), κάτι που όχι μόνο δε βοηθάει στο να προχωρήσει και να ριζώσει η σχέση, αλλά που, αντίθετα, υπονομεύει τη σχέση.  Συμπεριφορές σαν τις παραπάνω δείχνουν ότι το άτομο που τις κάνει όχι μόνο έχει βαθιά ανασφάλεια, αλλά είναι απελπισμένο και δεν πιστεύει καθόλου στον εαυτό του και την αξία του.  Ο/η σύντροφος ενός τέτοιου ατόμου εκνευρίζεται με αυτές τις συμπεριφορές και απομακρύνεται.

Μπορεί να σταματήσει κανείς τις συμπεριφορές λόγω ανασφάλειας;

Η απάντηση είναι «ναι», αλλά χρειάζεται προσπάθεια, μια γερή δόση ψυχολογικής δύναμης για να σταματήσετε να φέρεστε έτσι.

Δύο «αχτύπητες» επιστημονικές στρατηγικές: «διανοητική αντίθεση» & «αν/τότε σχεδιασμός»

Ξεκινάτε με την τεχνική διανοητική αντίθεση, που σημαίνει ότι σκέφτεστε θετικά για το πώς θα είναι όταν επιτύχετε το στόχο σας, ενώ παράλληλα σκέφτεστε ρεαλιστικά τι χρειάζεται να κάνετε για να φτάσετε εκεί.  Έτσι, πρώτα φαντάζεστε πώς θα αισθάνεστε κατακτώντας τον στόχο σας, δηλαδή σταματώντας να εκδηλώνετε την ανασφάλειά σας στον/τη σύντροφό σας.  Στη συνέχεια κάνετε μία λίστα με τα πιθανά εμπόδια σχετικά με την αλλαγή συμπεριφοράς.  Έτσι, αν επιθυμείτε να σταματήσετε να βομβαρδίζετε με τηλεφωνήματα και μηνύματα τον/τη σύντροφό σας, θα ξεκινήσετε να φανταστείτε πόσο όμορφα και ήρεμα θα νιώθετε αν σταματήσετε αυτή την ανασφαλή συμπεριφορά σας.  Θα φανταστείτε πόση αυτοπεποίθηση θα έχετε και πόσο θα σέβεστε τον εαυτό σας για το ότι δε δράτε παρορμητικά και με ανασφάλεια.  Στη συνέχεια γράψτε τις σκέψεις και τα συναισθήματα που φαντάζεστε ότι θα έχετε.

Το επόμενο βήμα είναι να καταγράψετε τα εμπόδια, δηλαδή τι καθιστά δύσκολο το να πάψετε να βομβαρδίζετε τον/τη σύντροφό σας με τηλεφωνήματα και μηνύματα: το συναίσθημα ότι τον/τη χρειάζεστε, τον φόβο ότι θα τον/τη χάσετε, τη ζήλεια, την αίσθηση ότι δεν έχετε έλεγχο της κατάστασης, ή ό,τι σας βασανίζει.  

Επιστημονικές έρευνες δείχνουν ότι κάνοντας αυτή την καταγραφή -με την αντίθεση ανάμεσα σε αυτό που επιθυμείτε και τα εμπόδια που θα βρείτε στο δρόμο σας για να πετύχετε το στόχο σας- ενεργοποιήστε και κινητοποιείτε τις δυνάμεις σας ώστε να επικεντρωθείτε σε ότι χρειάζεται να κάνετε για να πετύχετε.

Τέλος, θα πρέπει να δημιουργήσετε το «σχέδιο αν/τότε», δηλαδή να σκεφτείτε όλα τα πιθανά «αν» συμβεί αυτό, «αν» συμβεί εκείνο και το «τότε» θα ακολουθήσει το άλλο.  Σε αυτή τη φάση το πλάνο σας είναι σαφές: πώς θα αντιμετωπίσετε τις υποθετικές δυσκολίες που προκύπτουν κατά την υλοποίηση του στόχου σας.  Το σημαντικό είναι να παραμείνετε επικεντρωμένοι στο τι θα κάνετε για να ξεπεράσετε το εμπόδιο.  Στο παράδειγμα, «αν» έχετε την επιθυμία να πάρετε τηλέφωνο τον/τη σύντροφό σας, «τότε» θα πρέπει να σκεφτείτε μια εναλλακτική δραστηριότητα, πχ να τηλεφωνήσετε σε ένα φιλικό πρόσωπο, να κάνετε μια βόλτα, κλπ. κάτι που θα σας κρατήσει συγκεντρωμένο στο στόχο να μην βομβαρδίσετε τον άλλον με τηλεφωνήματα.  Έτσι αφήνετε κατά μέρος τα αρνητικά συναισθήματα (πχ ζήλεια, ανασφάλεια, κλπ) και επικεντρώνεστε στο θετικό στόχο σας.

Έτσι, αν είστε έξω με την παρέα σας και αναρωτιέστε τι κάνει έξω ο σύντροφός σας με τη δική του παρέα, επικεντρωθείτε στο να περάσετε εσείς καλά.  Αν είστε στη δουλειά και αναρωτιέστε που να είναι και τι να κάνει η σύντροφός σας, επικεντρωθείτε στο να τελειώσετε την εργασία σας.

Θα ρωτήσετε τώρα: λειτουργεί αυτό;  Φυσικά!  Οι άνθρωποι που χρησιμοποίησαν αυτή τη στρατηγική για μια εβδομάδα δήλωσαν ότι είχαν τις μισές κρίσεις ανασφάλειας σε σχέση με όταν δε χρησιμοποιούσαν την τεχνική.  Οι άνθρωποι αυτοί δήλωσαν ότι βελτιώθηκε η σχέση τους μέσα σε ένα δίμηνο και ότι οι ίδιοι ένιωθαν πολύ λιγότερο ανασφαλείς σε σχέση με πριν.

Δε χρειάζεται λοιπόν να είστε θύμα της ανασφάλειάς σας!  Μπορείτε να μάθετε πώς εκφράζεται η ανασφάλειά σας στη συμπεριφορά σας (και πώς αυτό ενοχλεί τον άλλον) με αυτή την απλή τεχνική.  Φυσικά καλό θα είναι να διερευνήσετε γιατί έχετε ανασφάλειες και να εξαλείψετε την πηγή του προβλήματος, αλλά αυτό γίνεται με τη βοήθεια ενός ειδικού.  Στο μεταξύ όμως η τεχνική αυτή θα σας βοηθήσει να μη σαμποτάρετε την ευτυχία σας!

Διαβάστε περισσότερα »

Ανασφάλεια και Ζήλεια; Ποτέ ξανά!

Αποκτήστε έλεγχο και σταματήστε να νιώθετε ζήλεια, ανασφάλεια και να έχετε τεράστιες απαιτήσεις!

Ξέρετε τι δεν πρέπει να κάνετε, έτσι δεν είναι;  Ξέρετε ότι δεν είναι σωστό να τηλεφωνείτε εκατό φορές τη μέρα και να βομβαρδίζετε με γραπτά και φωνητικά μηνύματα τον/τη σύντροφό σας, επειδή έτσι θα θεωρήσει ότι έχετε υπερβολικές ανάγκες, είστε εξαρτημένο συναισθηματικά ή ασταθές άτομο ή θα σας περάσει για εντελώς προβληματικό.  Ξέρετε ότι αν ρωτάτε διαρκώς αν ο/η σύντροφός σας είδε τον/την πρώην του, αν κάνετε συνέχεια παρατήρηση στον/την σύντροφό σας ότι κοιτάει άτομα του αντίθετου φύλου θα εκνευριστεί και θα σας θεωρήσει υπερβολικούς…

Επίσης ξέρετε ότι το να σκαλίζετε το κινητό του/της συντρόφου σας, να διαβάζετε μηνύματα, να μπαίνετε στο η-μέιλ του και να τον/την παρακολουθείτε στο Facebook και διαρκώς να τον/την ανακρίνετε που ήταν, με ποιον, για πόση ώρα και για ποιο λόγο είναι όλα αρνητικές πρακτικές που σας κακοχαρακτηρίζουν…

Τα ξέρετε όλα αυτά, έτσι δεν είναι;  Κι όμως πολλοί άνθρωποι αισθάνονται ανασφάλεια και ζήλεια μέσα σε μια σχέση (ειδικά καινούργια), κάτι που όχι μόνο δε βοηθάει στο να προχωρήσει και να ριζώσει η σχέση, αλλά που, αντίθετα, υπονομεύει τη σχέση.  Συμπεριφορές σαν τις παραπάνω δείχνουν ότι το άτομο που τις κάνει όχι μόνο έχει βαθιά ανασφάλεια, αλλά είναι απελπισμένο και δεν πιστεύει καθόλου στον εαυτό του και την αξία του.  Ο/η σύντροφος ενός τέτοιου ατόμου εκνευρίζεται με αυτές τις συμπεριφορές και απομακρύνεται.

Μπορεί να σταματήσει κανείς τις συμπεριφορές λόγω ανασφάλειας;

Η απάντηση είναι «ναι», αλλά χρειάζεται προσπάθεια, μια γερή δόση ψυχολογικής δύναμης για να σταματήσετε να φέρεστε έτσι.

Δύο «αχτύπητες» επιστημονικές στρατηγικές: «διανοητική αντίθεση» & «αν/τότε σχεδιασμός»

Ξεκινάτε με την τεχνική διανοητική αντίθεση, που σημαίνει ότι σκέφτεστε θετικά για το πώς θα είναι όταν επιτύχετε το στόχο σας, ενώ παράλληλα σκέφτεστε ρεαλιστικά τι χρειάζεται να κάνετε για να φτάσετε εκεί.  Έτσι, πρώτα φαντάζεστε πώς θα αισθάνεστε κατακτώντας τον στόχο σας, δηλαδή σταματώντας να εκδηλώνετε την ανασφάλειά σας στον/τη σύντροφό σας.  Στη συνέχεια κάνετε μία λίστα με τα πιθανά εμπόδια σχετικά με την αλλαγή συμπεριφοράς.  Έτσι, αν επιθυμείτε να σταματήσετε να βομβαρδίζετε με τηλεφωνήματα και μηνύματα τον/τη σύντροφό σας, θα ξεκινήσετε να φανταστείτε πόσο όμορφα και ήρεμα θα νιώθετε αν σταματήσετε αυτή την ανασφαλή συμπεριφορά σας.  Θα φανταστείτε πόση αυτοπεποίθηση θα έχετε και πόσο θα σέβεστε τον εαυτό σας για το ότι δε δράτε παρορμητικά και με ανασφάλεια.  Στη συνέχεια γράψτε τις σκέψεις και τα συναισθήματα που φαντάζεστε ότι θα έχετε.

Το επόμενο βήμα είναι να καταγράψετε τα εμπόδια, δηλαδή τι καθιστά δύσκολο το να πάψετε να βομβαρδίζετε τον/τη σύντροφό σας με τηλεφωνήματα και μηνύματα: το συναίσθημα ότι τον/τη χρειάζεστε, τον φόβο ότι θα τον/τη χάσετε, τη ζήλεια, την αίσθηση ότι δεν έχετε έλεγχο της κατάστασης, ή ό,τι σας βασανίζει.  

Επιστημονικές έρευνες δείχνουν ότι κάνοντας αυτή την καταγραφή -με την αντίθεση ανάμεσα σε αυτό που επιθυμείτε και τα εμπόδια που θα βρείτε στο δρόμο σας για να πετύχετε το στόχο σας- ενεργοποιήστε και κινητοποιείτε τις δυνάμεις σας ώστε να επικεντρωθείτε σε ότι χρειάζεται να κάνετε για να πετύχετε.

Τέλος, θα πρέπει να δημιουργήσετε το «σχέδιο αν/τότε», δηλαδή να σκεφτείτε όλα τα πιθανά «αν» συμβεί αυτό, «αν» συμβεί εκείνο και το «τότε» θα ακολουθήσει το άλλο.  Σε αυτή τη φάση το πλάνο σας είναι σαφές: πώς θα αντιμετωπίσετε τις υποθετικές δυσκολίες που προκύπτουν κατά την υλοποίηση του στόχου σας.  Το σημαντικό είναι να παραμείνετε επικεντρωμένοι στο τι θα κάνετε για να ξεπεράσετε το εμπόδιο.  Στο παράδειγμα, «αν» έχετε την επιθυμία να πάρετε τηλέφωνο τον/τη σύντροφό σας, «τότε» θα πρέπει να σκεφτείτε μια εναλλακτική δραστηριότητα, πχ να τηλεφωνήσετε σε ένα φιλικό πρόσωπο, να κάνετε μια βόλτα, κλπ. κάτι που θα σας κρατήσει συγκεντρωμένο στο στόχο να μην βομβαρδίσετε τον άλλον με τηλεφωνήματα.  Έτσι αφήνετε κατά μέρος τα αρνητικά συναισθήματα (πχ ζήλεια, ανασφάλεια, κλπ) και επικεντρώνεστε στο θετικό στόχο σας.

Έτσι, αν είστε έξω με την παρέα σας και αναρωτιέστε τι κάνει έξω ο σύντροφός σας με τη δική του παρέα, επικεντρωθείτε στο να περάσετε εσείς καλά.  Αν είστε στη δουλειά και αναρωτιέστε που να είναι και τι να κάνει η σύντροφός σας, επικεντρωθείτε στο να τελειώσετε την εργασία σας.

Θα ρωτήσετε τώρα: λειτουργεί αυτό;  Φυσικά!  Οι άνθρωποι που χρησιμοποίησαν αυτή τη στρατηγική για μια εβδομάδα δήλωσαν ότι είχαν τις μισές κρίσεις ανασφάλειας σε σχέση με όταν δε χρησιμοποιούσαν την τεχνική.  Οι άνθρωποι αυτοί δήλωσαν ότι βελτιώθηκε η σχέση τους μέσα σε ένα δίμηνο και ότι οι ίδιοι ένιωθαν πολύ λιγότερο ανασφαλείς σε σχέση με πριν.

Δε χρειάζεται λοιπόν να είστε θύμα της ανασφάλειάς σας!  Μπορείτε να μάθετε πώς εκφράζεται η ανασφάλειά σας στη συμπεριφορά σας (και πώς αυτό ενοχλεί τον άλλον) με αυτή την απλή τεχνική.  Φυσικά καλό θα είναι να διερευνήσετε γιατί έχετε ανασφάλειες και να εξαλείψετε την πηγή του προβλήματος, αλλά αυτό γίνεται με τη βοήθεια ενός ειδικού.  Στο μεταξύ όμως η τεχνική αυτή θα σας βοηθήσει να μη σαμποτάρετε την ευτυχία σας!

Διαβάστε περισσότερα »

Καταστροφικές Σχέσεις- 7 Σημάδια για να αναγνωρίσετε αν ο/η σύντροφός σας είναι Νάρκισσος.

Τα σημάδια της ναρκισσιστικής προσωπικότητας

Ο Νάρκισσος, όπως ίσως θυμάστε από την αρχαία Ελληνική μυθολογία, ήταν ο ωραίος νέος που ήταν ερωτευμένος με τον εαυτό του και διαρκώς θαύμαζε το είδωλό του όπως καθρεφτιζόταν στα νερά της λίμνης.  Ενώ μια δόση αγάπης και εκτίμησης για τον εαυτό είναι υγιής και απαραίτητη, όταν ξεπερνάει κάποια όρια γίνεται προβληματική.  

1. Δε μπορεί να καταλάβει πώς νιώθετε. Αυτό σημαίνει ότι δε μπορεί να σας υποστηρίξει συναισθηματικά και είναι απόμακρος, αδιάφορος και νοιάζεται μόνο για τον εαυτό του.

2. Έχετε την αίσθηση ότι σας χρησιμοποιεί.  Πράγματι, οι νάρκισσοι τείνουν να χρησιμοποιούν τους άλλους, να παίρνουν σε συναίσθημα, έπαινο, ή ό,τι άλλο χρειάζονται κυρίως ψυχολογικά και να μην ανταποδίδουν (και το χειρότερο, να μην καταλαβαίνουν ότι πρέπει να ανταποδώσουν).

3. Από τη θεοποίηση στην απομυθοποίηση. Οι άνθρωποι που έχουν ναρκισσιστική διαταραχή προσωπικότητας ξεκινούν με υπέρμετρο ενθουσιασμό όταν σας γνωρίζουν: σας ερωτεύονται παράφορα, είστε ο καλύτερος φίλος τους από την πρώτη στιγμή, σας θεοποιούν ως συνεργάτη τους στη δουλειά, με δυο λόγια σας βάζουν σε ένα βάθρο και σας λατρεύουν.  Πολύ σύντομα όμως σας απομυθοποιούν σε σημείο να τσακωθούν μαζί σας, να λένε άσχημα πράγματα για εσάς και να σας περιγράφουν ως άχρηστους ή ανάξιους. Οι νάρκισσιο φαντασιώνονται την τέλεια και απόλυτη αγάπη, σχέση, ομορφιά, δύναμη και θεωρούν ότι έχουν το απόλυτο δικαίωμα σε κάτι τέτοιο.  

4. Αίσθηση ανωτερότητας και υπερβολική αίσθηση ότι είναι ο καλύτερος.  Οι νάρκισσοι θεωρούν τους εαυτούς τους καλύτερους και ανώτερους από τους άλλους, υπερβάλλουν για τα χαρακτηριστικά ή τις επιτυχίες τους και θέλουν να σχετίζονται μόνο με άλλους αντίστοιχα υψηλού επιπέδου ανθρώπους.  Έχουν υπερβολικές προσδοκίες από τους άλλους, θέλουν οι άλλοι να τους υπηρετούν και νιώθουν ανώτεροι

5. Υπερβολική αίσθηση ότι του αξίζει ό,τι επιθυμεί. Οι νάρκισσοι θέλουν αυτό που θέλουν χωρίς δεύτερη κουβέντα και θεωρούν ότι πρέπει να έχουν ιδιαίτερη μεταχείριση.  

6. Λαχταρούν τον έπαινο και τον θαυμασμό των άλλων, σε σημείο που να τους γίνεται εξάρτηση. Για τον νάρκισσο ο θαυμασμός και ο έπαινος είναι το ναρκωτικό τους, θα κάνουν τα πάντα για να το αποκτήσουν. 

7. Ζήλεια και θυμός.  Οι νάρκισσοι ζηλεύουν έντονα τα επιτεύγματα των άλλων και θυμώνουν επίσης έντονα με τις επιτυχίες τους, θεωρώντας ότι το άξιζαν οι ίδιοι και ότι τους «έκλεψαν» οι άλλοι την επιτυχία.

Τι κοινό έχουν μεταξύ τους οι νάρκισσοι;

Πέρα από τα παραπάνω χαρακτηριστικά, οι νάρκισσοι έχουν ένα κοινό στοιχείο: έχουν πολύ εύθραυστη αίσθηση του εαυτού τους.  Παρόλο που προς τα έξω παρουσιάζονται εγωιστές, αλαζόνες, με πολύ μεγάλη ιδέα για τον εαυτό τους, στην πραγματικότητα μέσου τους νιώθουν τόσο δα μικροί.  Έτσι, ο μηχανισμός άμυνας που χρησιμοποιούν για να καλύψουν το πόσο «μικροί» και λίγοι νιώθουν, είναι η υπερβολή στην αλαζονεία.  Οι νάρκισσοι διαρκώς προσπαθούν να δείξουν και να πείσουν τους άλλους (αλλά πρωτίστως τον ίδιο τους τον εαυτό) ότι είναι σημαντικοί, γεμάτοι αυτοπεποίθηση, ταλαντούχοι, πετυχημένοι, κλπ, κλπ.  Στο μυαλό τους είναι οι καλύτεροι και οι σημαντικότεροι όλων.  Οι νάρκισσοι φέρονται έτσι για να διατηρούν την ομοιόστασή τους, δηλαδή την εσωτερική τους ισορροπία.

Η ναρκισσιστική διαταραχή της προσωπικότητας είναι ψυχιατρική διαταραχή, πρόβλημα της προσωπικότητας που χαρακτηρίζεται από υπερβολή και διαταραχή στη σκέψη και τη συμπεριφορά.  Πολλοί άνθρωποι έχουν στοιχεία της διαταραχής αυτής, χωρίς απαραιτήτως να έχουν τη διάγνωση.

Μια μεταφορά- πώς να αναγνωρίσετε έναν νάρκισσο

Αν δείτε έναν νάρκισσο σε μία παραλία θα τον καταλάβετε επειδή θα φοράει το πιο μοντέρνο μαγιό, τα πιο εντυπωσιακά γυαλιά ηλίου, θα έχει την περισσότερη ενέργεια, θα πιτσιλάει νερά, θα κολυμπάει σκουντώντας τους άλλους γύρω του, θα κάνει βουτιές και φιγούρες και θα έχει θαυμαστές/θαυμάστριες γύρω του.  Το καλύτερο που έχετε να κάνετε σε αυτή την περίπτωση είναι να κολυμπήσετε παραπέρα, ή, ακόμα καλύτερα, να πάτε σε άλλη παραλία!

Διαβάστε περισσότερα »

Μήπως είστε σε μια «δύσκολη» σχέση;

Μήπως είστε σε μια «δύσκολη» σχέση;
http://health.in.gr/news/article.asp?lngArticleID=141962
1/10/2007


Δρ Λίζα Βάρβογλη, Ph.D. Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια, Νευροψυχολόγος

Πολλές φορές άνθρωποι κατά τα άλλα λογικοί, οργανωμένοι, επιτυχημένοι σε διάφορους τομείς βρίσκονται σε μια σχέση η οποία αποδεικνύεται «δύσκολη», κάτι το οποίο όμως είτε οι ίδιοι δε βλέπουν, είτε δε θέλουν να παραδεχτούν. Και θα πρέπει να πούμε ότι η γραμμή που διαχωρίζει τη δύσκολη από την προβληματική σχέση είναι πολύ λεπτή.
Οι λόγοι για τους οποίους μια σχέση είναι δύσκολη ποικίλουν: κάποιοι από αυτούς είναι αντικειμενικοί (όταν π.χ. το ζευγάρι ζει σε διαφορετικές πόλεις ή χώρες ή υπάρχουν πρακτικά προβλήματα), αλλά τις περισσότερες φορές πρόκειται για λιγότερο χειροπιαστούς λόγους που σχετίζονται με υποκειμενικούς παράγοντες.
Υπάρχουν κοινά θέματα στις «δύσκολες» σχέσεις: όταν ένας άνθρωπος πιστεύει ότι από το να είναι μόνος του στη ζωή καλύτερα να έχει έναν οποιονδήποτε, ακόμα και ακατάλληλο σύντροφο, όταν το ένα από τα δύο άτομα «αγαπάει» πολύ, έτσι που πνίγει τον/τη σύντροφό του, όταν η σχέση προχωράει τόσο γρήγορα που τα μέλη της δε προλαβαίνουν να γνωριστούν και να ακολουθήσουν με το ρυθμό τους, όταν διαψεύδονται οι προσδοκίες του ενός μέσα στη σχέση.
Αλλά δύσκολες είναι και οι σχέσεις όταν άντρες ή γυναίκες αισθάνονται παγιδευμένοι, ότι η σχέση δεν οδηγεί πουθενά, ότι υπάρχει συναισθηματική εξάρτηση, όταν υπάρχει ψυχική ή σωματική βία, όταν το άτομο νιώθει ανήμπορο να κάνει τις απαραίτητες δραστικές αλλαγές στο συναισθηματικό τομέα για να βελτιώσει τη ζωή του.

Γιατί οι άνθρωποι παραμένουν σε «δύσκολες» σχέσεις;
Ο νούμερο ένα λόγος για τον οποίο αποφασίζει να μείνει κάποιος σε μία δύσκολη σχέση είναι γιατί δε συνειδητοποιεί τη φύση της σχέσης του! Έτσι, ενώ μπορεί κάποιος να είναι σε μια «δύσκολη» σχέση, για διάφορους λόγους το αρνείται, δε θέλει να το αναγνωρίσει, ή επιθυμεί τόσο πολύ να αλλάξουν τα πράγματα, που διαρκώς δίνει μια ακόμα ευκαιρία (η οποία βέβαια κάθε φορά διαψεύδεται).
Ο φόβος της μοναξιάς, της κοινωνικής κατακραυγής και του στίγματος, του «τι θα πουν οι γονείς, οι συγγενείς, οι φίλοι» είναι από τους συχνότερους λόγους για τους οποίους οι άνθρωποι μένουν στις λάθος σχέσεις. Αλλοτε πάλι επιλέγει να μείνει κανείς σε μια δύσκολη σχέση επειδή αυτό είναι βολικό, επειδή φοβάται το άγνωστο, ή επειδή έχει την ανασφάλεια της επόμενης μέρας.
Ανθρωποι οι οποίοι δεν έχουν αυτοπεποίθηση και πιστεύουν ότι δεν αξίζουν τίποτα παραμένουν στις λάθος σχέσεις γιατί θεωρούν ότι κανείς άλλος δεν θα τους κοιτάξει. Αλλά υπάρχουν και τα άτομα τα οποία έζησαν συναισθηματικά δύσκολα παιδικά χρόνια και δεν έχουν μέσα τους σχηματίσει το αρχέτυπο, το καλούπι μιας υγιούς, αληθινής σχέσης.
Αν λοιπόν κανείς ανησυχεί ότι κάτι δεν πάει καλά στη σχέση του, αλλά δυσκολεύεται να το εκφράσει με λόγια, καλό θα είναι να ανατρέξει στην παρακάτω λίστα προκειμένου να διαπιστώσει εάν κάποια από αυτές τις δηλώσεις περιγράφουν αυτό που βιώνει και αισθάνεται.

Τα σημάδια που δείχνουν ότι βρίσκεστε σε μια «δύσκολη» σχέση:
Στον τομέα της επικοινωνίας:

• Ξέρετε πως όσο ασήμαντη ή αθώα είναι μια διαφωνία με τον/τη σύντροφό σας, θα πάρει τεράστιες διαστάσεις και θα καταλήξει σε καυγά
• Θα θέλατε να πείτε κάτι, αλλά όταν το ξεστομίζετε, ακόμα και αν είναι ένα καλοπροαίρετο σχόλιο ή κριτική, η κατάληξη είναι δραματική, οπότε προτιμάτε τη σιωπή
• Ότι και να πείτε ο/η σύντροφός σας το παρερμηνεύει και το διαστρευλώνει
• Αισθάνεστε ότι θέλετε να ουρλιάξετε και να βρείτε το δίκιο σας
• Όταν ο/η σύντροφός σας πρεσβεύει ότι η σιωπή είναι χρυσός
• Ενώ παράλληλα θεωρεί πως ό,τι και να πείτε είστε επιθετικός/ή
• Στον τομέα του εσωτερικού σας κόσμου:
• Δεν τολμάτε να εκφράσετε τα όνειρα, τις επιθυμίες, τις φιλοδοξίες σας
• Αισθάνεστε ότι ο/η σύντροφός σας σας υποτιμά
• Αισθάνεστε ότι κάτι κάνετε λάθος
• Έχετε χάσει τη χαρά της ζωής, αλλά ελπίζετε ότι ο/η σύντροφός σας θα σας τη ξαναδώσει σύντομα
• Φοβάστε τον χωρισμό ή το διαζύγιο, αλλά παράλληλα το επιθυμείτε
• Όταν βλέπετε ευτυχισμένα ζευγάρια αναρωτιέστε τι σκοτεινά μυστικά κρύβουν
• Αισθάνεστε εξουθένωση ή ότι έχετε στραγγίξει στην προσπάθειά σας να αγαπάτε τον/τη σύντροφό σας με τον τρόπο που επιθυμεί
• Αισθάνεστε ότι η ζωή σας είναι συνδεδεμένη με ένα «συναισθηματικό πιράνχας», αλλά για κάποιον ανεξήγητο λόγο νιώθετε ανίκανος/η να απομακρυνθείτε

Στον τομέα της συμπεριφοράς:

• Διαρκώς μαλώνετε για το κάθε τι
• Τα πάντα είναι σύνθετα: η ζήλεια, οι εντάσεις και το παρελθόν του καθενός γίνονται αντικείμενα καυγάδων για το παραμικρό
• Ανέχεστε συμπεριφορές από τον/τη σύντροφό σας τις οποίες δε δέχεστε από κανέναν άλλο
• Αισθάνεστε παγιδευμένοι στη σχέση
• Ο/η σύντροφός σας δε χάνει ευκαιρία να σας πει ότι κάνετε λάθος και ότι είστε βλάκας
• Το να παραδεχτείτε ένα σφάλμα είναι σαν να υπογράφετε την καταδίκη σας
• Ο/η σύντροφός σας σας κατηγορεί ότι είστε άπιστος/η, ότι σχεδιάζετε να τον εγκαταλείψετε και βλέπει κάτι κακό και στην πιο απλή δραστηριότητά σας

Μήπως στα ζητήματα της καρδιάς πρέπει να αποφασίζει το κεφάλι;

Δυστυχώς, μια «δύσκολη» σχέση συντηρείται από δύο άτομα, όπως και για να υπάρξει κακοποίηση (σωματική, λεκτική ή συναισθηματική) χρειάζονται δύο άτομα. Αυτό σημαίνει ότι θύτης και θύμα έχουν ευθύνη. Αν είστε σε μια δύσκολη σχέση και αισθάνεστε ότι είστε το θύμα, θα πρέπει να βάλετε έναν τέλος στην κατάσταση αυτή, όσο δύσκολο και αν σας φαίνεται. Ακόμα και αν είστε σε κίνδυνο, υπάρχουν τρόποι να βρεθείτε στην ασφάλεια.
Αν η σχέση σας δε σας καλύπτει, αν αισθάνεστε παγιδευμένοι και ότι δεν υπάρχει βελτίωση παρά τις ευκαιρίες που έχετε δώσει ίσως θα πρέπει να αναθεωρήσετε τις απόψεις σας: υπάρχουν και άλλα πράγματα σημαντικότερα από έναν γάμο ή μία σχέση, όπως η αξιοπρέπεια, ο αυτοσεβασμός, η ηρεμία, η αρμονία, η γαλήνη, η ελευθερία.
Αν ο/η σύντροφός σας σας λέει ότι σας αγαπάει αλλά παρόλα αυτά δεν εντοπίζετε κανένα από τα χαρακτηριστικά της αγάπης και ζείτε μέσα σε φόβο και κίνδυνο, κάντε οτιδήποτε χρειάζεται για να εξασφαλίσετε την σωματική και ψυχική σας ακεραιότητα.

Δώστε στον εαυτό σας τον όρκο της ωριμότητας
«Είμαι ένα άτομο που έχει ένα παρελθόν που θα πρέπει κανείς να το σεβαστεί, έχω ένα παρόν να το ευχαριστηθώ και ένα μέλλον να χτίσω.

Είμαι απολύτως ικανός/ή να ζήσω τη ζωή μου γεμάτα, με τον τρόπο που επιθυμώ. Δε χρειάζομαι έναν άντρα ή μία γυναίκα για να με κάνει να νιώσω ότι είμαι κάποιος, αλλά μια σωστή και αμοιβαία σχέση θα πλουτίσει τη ζωή μου.

Δεν θα εμπλακώ ξανά σε άρρωστες σχέσεις. Δε θα δημιουργήσω γνωριμίες, φιλίες ή ερωτικές σχέσεις με άτομα που δε με σέβονται και δε με εκτιμούν.

Επιζητώ ειλικρίνεια, αποδοχή, σεβασμό και εμπιστοσύνη στις σχέσεις μου. Θα οδηγήσω τη ζωή μου στη σωστή κατεύθυνση και θα επενδύσω μόνο σε υγιείς σχέσεις.

Ακόμα και αν βρω εμπόδια μπροστά μου δε θα λυγίσω και θα αντλήσω από τις δυνάμεις μου για να τα ξεπεράσω».

Διαβάστε περισσότερα »