ΟΙ ΚΡΥΦΕΣ ΑΙΤΙΕΣ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΟΥ ΣΤΡΕΣ

Dr. Λίζα Βάρβογλη, Ph.D.

Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια

varvogli@otenet.gr

 

ΟΙ ΚΡΥΦΕΣ ΑΙΤΙΕΣ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΟΥ ΣΤΡΕΣ 

 

Καλοκαίρι, διακοπές, η ζωή είναι ωραία και εύκολη-σωστά;  Απ’ ότι φαίνεται όχι για όλους!  Ενώ το καλοκαίρι είναι συνώνυμο της ξενοιασιάς για κάποιους, για άλλους φέρνει απροσδόκητους στρεσογόνους παράγοντες και αγχωτικές καταστάσεις.  Ποιες είναι οι αιτίες του καλοκαιρινού στρες;

 

 

Σχέσεις, σχέσεις και πάλι σχέσεις!

Η καλοκαιρινή περίοδος είναι η εποχή που υπενθυμίζει την ανάγκη να διαχειριστούμε τις ερωτικές και κοινωνικές σχέσεις μας, κάτι το οποίο προκαλεί  πρόσθετο στρες.

Παντρεμένοι

Για πολλά παντρεμένα άτομα, που δεν έχουν καλή σχέση με τον/τη σύζυγό τους το καλοκαίρι και οι υποχρεωτικές διακοπές μαζί έχει την ίδια βαρύτητα με τα… καταναγκαστικά έργα.  Η συμβίωση σε έναν μικρό χώρο ξενοδοχείου ή ενοικιαζόμενου δωματίου ή σπιτιού, χωρίς δικλείδες ασφαλείας (όπως πχ πάω το πρωί στη δουλειά, στο γυμναστήριο, κλπ) και χωρίς πολλές δυνατότητες διαφυγής εντείνουν τις ήδη άσχημες σχέσεις ενός ζευγαριού.

 

Ανύπαντροι

Αλλά και για τα άτομα που δεν είναι παντρεμένα οι διακοπές μπορεί να αποτελούν πηγή στρες: η επιθυμία του να βρει κανείς σύντροφο ή παρέα για να πάει διακοπές είναι μια σημαντική ανησυχία, όπως και η αγωνία του πώς θα περάσει κανείς με άτομα με τα οποία δεν είναι εξοικειωμένος.  Αλλά ακόμα και όταν υπάρχει σύντροφος, η μια εβδομάδα μαζί του δεν είναι υποχρεωτικά χαλαρή και ήρεμη: πολλοί άνθρωποι αγωνιούν για διάφορα ζητήματα που θα προκύψουν στη σύντομη αυτή συμβίωση: από το πώς θα είναι το να βρίσκονται συνέχεια μαζί, τι θα έχουν να πουν, πώς θα είναι η σεξουαλική τους ζωή, μέχρι το…πώς θα πάνε στην τουαλέτα. 

 

Η μόνιμη παρουσία των παιδιών.

Σχεδόν για όλους τους γονείς, οι καλοκαιρινές διακοπές είναι συνδεδεμένες με τους τρεις μήνες ξενοιασιάς και ελευθερίας που έχουν τα παιδιά τους από τις σχολικές τους υποχρεώσεις.  Κι ενώ είναι πολύ όμορφο να βρίσκεται κανείς με τα παιδιά του και να περνάει ποιοτικό χρόνο μαζί τους, από ένα σημείο και μετά πολλοί γονείς βρίσκουν ότι στερεύουν από ιδέες και ενέργεια για να κάνουν πράγματα μαζί με τα παιδιά τους και ότι, τελικά, οι καλοκαιρινές διακοπές έχουν πιο πολλές απαιτήσεις απ’ ότι η σχολική χρονιά.  Το να βρουν οι γονείς διασκέδαση για τα παιδιά, να κρατάνε το σπίτι καθαρό, να προσπαθούν να σταματήσουν τους καβγάδες και τη γκρίνια των αδερφιών, το να προσπαθούν να οργανώσουν διαμονή σε κατασκήνωση, στο χωριό με τη γιαγιά και τον παππού, ή να βρουν φύλαξη για τα παιδιά και να έχουν επιπλέον να εργαστούν οι ίδιοι, είναι πιο εξουθενωτικό από τη χειμερινή ρουτίνα.

 

Οι προσδοκίες από τις διακοπές

Ενώ οι διακοπές είναι σημαντικές και αποτελούν έναν καλό τρόπο να γεμίσει κανείς μπαταρίες ψυχικά και σωματικά, συχνά προκαλούν πρόσθετο στρες.  Ο προγραμματισμός και η οργάνωση του «που-με ποιους-πότε», αλλά και ο συντονισμός με τις άδειες των συναδέλφων, ο φόρτος εργασίας και το άγχος ‘να παραδώσω και αυτό πριν τις διακοπές’ προκαλούν πρόσθετο στρες.

            Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα για τους σημερινούς εργαζόμενους να δεχτούν ένα τηλεφώνημα από το γραφείο στη διάρκεια των διακοπών και να χρειαστεί να περάσουν κάποιες ώρες λύνοντας τηλεφωνικά ένα πρόβλημα ή συμμετέχοντας σε ένα conference call.  Η ύπαρξη διαδικτύου στον τόπο της θερινής διακοπής είναι πλέον απαραίτητα για πολλούς, αφού τους επιτρέπει γρήγορη πρόσβαση στο ηλεκτρονικό τους ταχυδρομείο και τα ζητήματα της εργασίας τους.  Έτσι, τα καλά της τεχνολογίας εύκολα μετατρέπονται σε αρνητικά όταν πρόκειται για την εύθραυστη ηρεμία των διακοπών.  Με αυτό τον τρόπο όμως, το να μπορεί να βρίσκεται κανείς εικονικά στο γραφείο, από την ξαπλώστρα του στην παραλία, μπορεί να έχει το πλεονέκτημα του ότι δεν έχει φυσική παρουσία στην εργασία, το μεγάλο μειονέκτημα όμως είναι ότι τελικά εργάζεται και δεν κάνει αυτό που η λέξη διακοπές λέει: διακοπή από την εργασιακή καθημερινότητα!

 

 Κάλυψη συναδέλφων

            Κάποιοι άνθρωποι επιλέγουν να μην πάρουν διακοπές τους πιο ‘καυτούς’ –κυριολεκτικά και μεταφορικά- μήνες και να τις αφήσουν για αργότερα, όταν οι συνάδελφοι τους θα βρίσκονται στο πόστο τους.  ενώ κάτι τέτοιο έχει τη θετική του πλευρά, ωστόσο πολύ εύκολα βρίσκεται κανείς ως το λαιμό στις υποχρεώσεις, καλύπτοντας όχι μόνο τις δικές του υποχρεώσεις, αλλά και αυτές συναδέλφων που βρίσκονται σε άδεια.  Αλλά και με τους αργούς ρυθμούς του καλοκαιριού και το ‘ξεμυάλισμα’ από τις θερινές χαρές και απολαύσεις, αυτοί που μένουν στην πόλη στρεσσάρονται για να περάσουν καλά και να εκμεταλλευτούν τις όποιες ευκαιρίες για διασκέδαση.

 

Υπερβολική δόση διασκέδασης

            Όπως και η περίοδος των χριστουγεννιάτικων διακοπών, έτσι και το καλοκαίρι φέρνει μαζί του ευκαιρίες για κοινωνικοποίηση, διασκέδαση, διακοπή της ρουτίνας, και υψηλές προσδοκίες για διασκέδαση και ευχαρίστηση.  Με τη μεγαλύτερη διάρκεια της ημέρας και τον ζεστό καιρό οι άνθρωποι θέλουν να είναι έξω και να περνάνε όμορφα.  Αυτό σημαίνει λιγότερο ύπνο για τους εργαζόμενους, πιο εντατικούς ρυθμούς διασκέδασης (άρα και κούρασης) και πολύ πιο γεμάτο πρόγραμμα, με την ένταση του ‘να τα προλάβω όλα’.  Κάτι τέτοιο όμως οδηγεί και σε αυξημένο στρες, αφού το στρες δε σχετίζεται μόνο με δυσάρεστα, αλλά και με ευχάριστα γεγονότα.

 

 

 

Διαβάστε περισσότερα »

Dr. Λίζα Βάρβογλη, Ph.D.

Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια

 

 

Το Σύνδρομο του Πήτερ Παν ή οι άνθρωποι που παραμένουν παιδιά για πάντα

 

            Και ποιος δεν έχει απολαύσει τον Πήτερ Παν, τον ήρωα του παραμυθιού του Τζ. Μ. Μπάρι, στις περιπέτειές του στην οθόνη ή στις σελίδες του βιβλίου;  Ο Πήτερ Παν αποτελεί σύμβολο της αιώνιας νιότης, ανεμελιάς και χαράς.  Σε μια «ψυχολογική ανάγνωση» της προσωπικότητάς του, ο Πήτερ Παν είναι το άτομο του οποίου ο εαυτός δεν έχει βρει ένα σημείο ισορροπίας και είναι παγιδευμένος ανάμεσα στον άνδρα που δεν θέλει να γίνει και στο παιδί που δεν μπορεί να εξακολουθήσει να είναι λόγω ηλικίας, με όλες τις συμπεριφορικές και συναισθηματικές συνέπειες που μπορεί να έχει κάτι τέτοιο.  Όμως, αυτό το ψυχολογικό προφίλ δεν είναι προνόμιο του Πήτερ Παν μόνο, αλλά και πολλών νέων ανδρών που διστάζουν μπροστά στη μετάβαση από την εφηβεία/πρώτη νεότητα προς την ψυχολογική ενηλικίωση και την ωριμότητα.  Το άγχος ή ίσως και τρόμος του νέου άντρα μπροστά σε αυτή την προοπτική δημιουργεί τη λεγόμενη «κρίση ταυτότητας» και την αναζήτηση του εαυτού, μέσα σε έναν κυκεώνα απαιτήσεων και υποχρεώσεων.

Προσοχή όμως!!  Δεν είναι μόνο οι άνδρες που θέλουν να μείνουν για πάντα νέοι!  Υπάρχουν και γυναίκες που επιθυμούν να μείνουν για πάντα παιδιά, οπότε και αυτές εμπίπτουν στην ίδια κατηγορία, το σύνδρομο του Πήτερ Παν.

 

Χρονολογική Εμφάνιση Ενδείξεων και Συμπτωμάτων του Συνδρόμου του Πήτερ Παν (ΣΠΠ)

 

Ηλικία 12-17: ανευθυνότητα, άγχος, μοναξιά, σύγκρουση με τον σεξουαλικό ρόλο

 

Ηλικία 18-22: ναρκισσισμός, άρνηση, σωβινιστική συμπεριφορά

 

Ηλικία 23-25: περίοδος οξείας κρίσης κατά την οποία ο άντρας ζητάει βοήθεια από το περιβάλλον του

 

Ηλικία 26-30: πέρασμα στο χρόνιο στάδιο, ανάληψη του ρόλου του «ώριμου» ενήλικα

 

Ηλικία 31-45: γάμος, παιδιά, σταθερή δουλειά αλλά και αίσθηση απελπισίας και εγκλωβισμού που κάνει τη ζωή του άτονη και πληκτική

 

Μετά τα 45: κατάθλιψη και εκνευρισμός, «επανάσταση κι εξέγερση», απεγνωσμένα διαβήματα σε μια προσπάθεια να ξαναβρει τα νιάτα του

 

Κοινωνικό-οικονομικό Προφίλ

 

Τα άτομα αυτά ανήκουν στη μέση ή την ανώτερη τάξη και συνήθως η οικονομική τους κατάσταση είναι πολύ ή και πάρα πολύ καλή.  Στις νεότερες ηλικίες το άτομο αυτό έχει μεγάλη οικονομική στήριξη από την οικογένειά του για μια πολύ άνετη ζωή.  Σε μεγαλύτερη ηλικία, κι ενώ έχει οικονομική ανεξαρτησία, επιφάνεια και σιγουριά, το άτομο αυτό αισθάνεται οικονομικά ανασφαλές και διέπεται από μια γενικότερη μιζέρια και τσιγκουνιά προς τους άλλους, εκτός κι αν πρόκειται αποκλειστικά για τη δική του καλοπέραση.  Συνήθως το άτομο με το σύνδρομο του Πήτερ Παν είναι το μεγαλύτερο αρσενικό παιδί μιας παραδοσιακής οικογένειας, με γονείς που ζουν κάτω από την ίδια στέγη και έχουν μια οικονομική επιφάνεια.  Συνήθως ο πατέρας είναι υψηλόμισθος υπάλληλος ή επιχειρηματίας, ενώ η μητέρα έχει ως βασικό καθήκον τη φροντίδα των παιδιών και του σπιτιού.  Κάποιες φορές όμως βλέπουμε ότι ισχύουν οι ακριβώς αντίστροφοι γονεϊκοί ρόλοι.  Τα ενδιαφέροντα του ατόμου με το ΣΠΠ εστιάζονται στις κοινωνικές συναναστροφές, τα πάρτυ και τις εξόδους, καθώς και σε σπορ που το αναδεικνύουν και το φέρνουν στο κέντρο της προσοχής.

 

 

 

Το Ψυχολογικό Πορτραίτο του Ατόμου με Σύνδρομο του Πήτερ Παν

 

            Στον συναισθηματικό τομέα, το άτομο αυτό έχει συναισθηματικό μπλοκάρισμα και δεν εκφράζει τα συναισθήματά του με τον τρόπο που τα βιώνει.  Συνήθως βιώνει ακραία συναισθήματα, με βασανιστική υπερβολή: ο θυμός εκδηλώνεται σαν μένος ή λύσσα, η χαρά παίρνει τη διάσταση της υστερίας, η απογοήτευση μετατρέπεται σε αυτολύπηση, ενώ η λύπη μπορεί να μεταμορφωθεί σε εξαναγκασμένο και επίπλαστο κέφι, παιδιάστικη φαιδρότητα ή νευρικό γέλιο και παροξυσμός. 

Ο εγωκεντρισμός αυτών των ανθρώπων είναι ιδιαίτερα έντονος και συχνά αγγίζει την ωμότητα.  Ενώ πολλές φορές το άτομο με ΣΠΠ δηλώνει την αγάπη του ή το νοιάξιμό του για κάποιον άλλον, στην πορεία των πραγμάτων «ξεχνάει» τις δηλώσεις του και δεν τις εξωτερικεύει με τρόπο που αυτό που λέει να φαίνεται και να γίνεται και αντιληπτό από τον αποδέκτη του προφορικού του μηνύματος.  Συχνά αυτό το άτομο δείχνει σαν να μη θέλει να μοιραστεί τα συναισθήματά του με τους οικείους του, πράγμα το οποίο οφείλεται όχι τόσο σε άρνηση αυτή καθαυτή, αλλά στο γεγονός ότι έχουν χάσει την επαφή με τα συναισθήματά τους και δεν μπορούν να τα εκφράσουν επειδή, απλούστατα, δεν ξέρουν ούτε οι ίδιοι τι αισθάνονται.

            Η αναβλητικότητα είναι ένα άλλο χαρακτηριστικό των ατόμων με ΣΠΠ, η οποία εκδηλώνεται τόσο σε πρακτικά όσο και σε ψυχολογικά ζητήματα.  Η στάση του αυτή πηγάζει κυρίως από την αμυντική θέση που το άτομο έχει απέναντι στην κριτική και έτσι, το «δεν ξέρω και δεν με νοιάζει» έχει αναδειχτεί ως τρόπος ζωής και αντιμετώπισης των πραγμάτων.  Πηγαίνοντας από αναβολή σε αναβολή σε όλα τα θέματα, το άτομο αυτό συγχέει τους στόχους και τους σκοπούς του στη ζωή και αισθάνεται μια μόνιμη ένταση σχετικά με τον προορισμό του και την όλη του πορεία.

            Η κοινωνική ανικανότητα βρίσκεται κάτω ακριβώς από την φανταχτερή επιφάνεια της κοινωνικότητας που εκπέμπουν κι επιδεικνύουν με κάθε τρόπο.  Έχουν δυσκολία να κάνουν και να διατηρήσουν αληθινούς φίλους και τους αρέσει να πειραματίζονται μπαίνοντας από παρέα σε παρέα, χωρίς όμως να μπορούν να στεριώσουν πουθενά.  Η τάση τους για παρορμητικές επιλογές είναι εμφανής και στον κοινωνικό τομέα.  Έτσι, η αναζήτηση φίλων και γνωστών και η εκδήλωση φιλικής συμπεριφοράς και κοινωνικότητας γίνεται σημαντικότερη από την ουσιαστική και έμπρακτη εκδήλωση του ενδιαφέροντός του για τα πραγματικά αγαπημένα και οικεία τους πρόσωπα.  Το άτομο αυτό έχει τόση δυσκολία να νιώσει καλά με τον ίδιο του τον εαυτό, που ψάχνει διαρκώς αυτή την αίσθηση στους άλλους.  Δημιουργεί λοιπόν μια ψευτοπερηφάνεια που συχνά τον φέρνει στα όριά του και δοκιμάζει και τις αντοχές των γύρω του.

Σε αυτά τα άτομα υπάρχει μια εξάρτηση από την μητέρα, μέσα από μια διπολική σχέση αγάπης και μίσους προς αυτή, που βιώνεται με θυμό κι ενοχή.  Ενώ το άτομο με ΣΠΠ θέλει να απελευθερωθεί από την επιρροή της μητέρας του, νιώθει ενοχές κάθε φορά που το προσπαθεί.  Είναι φανερή η υπερένταση που υπάρχει στον αέρα όταν βρίσκεται με τη μητέρα του, με στιγμές σαρκασμού και γλυκύτητας.

Υπάρχει επίσης και μια ταυτόχρονη εξάρτηση από τον πατέρα, από τον οποίο το άτομο με ΣΠΠ νιώθει απομονωμένο.  Αισθάνεται την ανάγκη ψυχικής εγγύτητας με τον πατέρα του, αλλά πιστεύει ότι δε θα κερδίσει ποτέ την έγκριση και την αγάπη του.

Η σεξουαλική εξάρτηση του ατόμου με ΣΠΠ είναι ιδιαίτερα έντονη κι έχει τις ρίζες της στην κοινωνική του αδυναμία καθώς και στο μοτίβο εξάρτησης από τους γονείς του.  Το άτομο με ΣΠΠ κατατρέχεται από το φόβο της απόρριψης και ψάχνει απεγνωσμένα για το ταίρι του, το οποίο συνήθως βρίσκει μετά την ηλικία των 20 ετών.  Στη συνέχεια, το σεξ του γίνεται έμμονη ιδέα και τρόπος καταξίωσής του, με αποτέλεσμα οι συζητήσεις και οι αναζητήσεις του να περιστρέφονται γύρω από αυτό σε σημείο που να του γίνεται τρόπος ζωής κι επικοινωνίας με τους άλλους.  Δεν του αρέσουν τα δυναμικά και ανεξάρτητα άτομα του άλλου φύλου και προτιμά αυτά για τα οποία θα έχει την αίσθηση ότι τα προστατεύει, ότι έχει μια υπεροχή απέναντί τους και ότι αυτά εξαρτώνται από αυτόν και άρα δεν πρόκειται να τον/την απορρίψουν.

 

Τελικά είναι καλό ή κακό το σύνδρομο του Πήτερ Παν;

            Όπως πολλές καταστάσεις, έτσι και σε αυτή την περίπτωση δεν είναι απόλυτη η ‘ετυμηγορία’, αλλά έχει σχέση με το βαθμό δυσφορίας που νιώθει το ίδιο το άτομο και τη δυσφορία που προκαλεί στους άλλους.  Με απλά λόγια, όταν κάποιος που έχει το σύνδρομο αυτό το βιώνει συγκρουσιακά και στο τέλος της μέρας του έχει μια πικρή γεύση από την ίδια του τη ζωή, τότε υπάρχει πρόβλημα.  Όπως επίσης υπάρχει πρόβλημα όταν κάποιος ή κάποια έχει ερωτική σχέση με άτομο που έχει το σύνδρομο και λόγω της συμπεριφοράς του δεν μπορεί να καλυφθεί συναισθηματικά ή και πρακτικά.  Σε αυτές τις περιπτώσεις χρειάζεται να βρεθεί ένας ικανοποιητικός τρόπος διαχείρισης του ζητήματος, συνήθως με τη βοήθεια ειδικού.

 

University of Granada (2007, May 3). Overprotecting Parents Can Lead Children To Develop 'Peter Pan Syndrome'. ScienceDaily

 

 

Διαβάστε περισσότερα »

Καλοκαιρινά βιβλία- αναρωτιέστε τι να διαβάσει το 5-10 ετών παιδί στις διακοπές; Διαβάστε αυτό…

Καλοκαιρινά βιβλία- αναρωτιέστε τι να διαβάσει το 5-10 ετών παιδί στις διακοπές;  Διαβάστε αυτό…

Δρ. Λίζα Βάρβογλη

Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια

Τεστ:

Ποιος γονιός δε θέλει να δώσει το παιδί του τον καλύτερο εαυτό του στο σχολείο;  Τι κάνετε γι’ αυτό;

Α. Ιδιαίτερα μαθήματα στη διάρκεια του καλοκαιριού

Β. Πρόγραμμα να διαβάσει το παιδί εξωσχολικά βιβλία στη διάρκεια του καλοκαιριού

Η σωστή απάντηση είναι… Β!!!

 Τι να διαλέξετε για διάβασμα αυτό το καλοκαίρι;

Σημαντικό είναι να μεταδώσετε στο παιδί το μήνυμα «διάβασμα = ευχαρίστηση-άραγμα-ευκαιρία και όχι αγγαρεία»!  Διαλέξετε ποικιλία βιβλίων, γιατί έτσι θα εκθέσετε το παιδί σε ποικιλία λέξεων, εικόνων, δομής σκέψης πληροφοριών, και θα του ανοίξετε μπροστά του νέους ορίζοντες.

Εκτός λοιπόν από τα παραδοσιακά παραμύθια, μπορείτε να επιλέξετε…

ΦΑΝΤΑΣΙΑ/ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΦΑΝΤΑΣΙΑ

Φανταστικοί κόσμοι, παράξενοι χαρακτήρες, πράγματα που δε συμβαίνουν στην αληθινή ζωή κρύβονται στις σελίδες των βιβλίων φαντασίας και επιστημονικής φαντασίας.  Αυτά τα βιβλία καλλιεργούν τη φαντασία και τη σκέψη των παιδιών, τους επιτρέπουν να δημιουργήσουν νέες εικόνες στο νου τους και να ακονίσουν τη σκέψη τους με διαφορετικό τρόπο.  Μου αρέσουν η JK Rowling, ο Ιούλιος Βερν, αλλά εδώ εμπίπτουν και βιβλία όπως η Πίπη Φακιδομύτη και οι Μυστικοί Εφτά…

ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΚΑΙ ΜΥΘΟΛΟΓΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΑ

Τα καλογραμμένα ιστορικά και μυθολογικά βιβλία για παιδιά εκτός που ζωντανεύουν την ιστορία και τη μυθολογία στα μάτια των παιδιών, προσφέρουν πληθώρα πληροφοριών και γνώσεων, με εύληπτο και ευχάριστο τρόπο.  Να αναφέρω ενδεικτικά ότι ο Φίλιππος Μανδηλαράς, η Σοφία Ζαραμπούκα έχουν γράψει όμορφες ιστορίες. Αλλά σε αυτή την κατηγορία θα έβαζα και τα κλασικά βιβλία της Πηνελόπης Δέλτα Μάγκας, Τρελαντώνης.

 ΒΙΟΓΡΑΦΙΕΣ

Οι βιογραφίες, είδος όχι και τόσο συνηθισμένο στο παιδικό ελληνικό κοινό, προσφέρουν πρότυπα και έχουν τον τρόπο τους να εμπνεύσουν το παιδί.   Οι βιογραφίες της Μαντάμ Κιουρί, του Δαρβίνου, αλλά και το Ημερολόγιο της Άννα Φρανκ είναι από τα σχετικά βιβλία που κυκλοφορούν για παιδιά.

ΒΙΒΛΙΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ

Γιατί γίνονται σεισμοί;  Τι συμβαίνει και εκρήγνυνται τα ηφαίστεια;  Ποιο είναι το βαθύτερο σημείο του ωκεανού;  Από τι αποτελείται το φεγγάρι;  Τα παιδιά έχουν μυριάδες ερωτήσεις και λατρεύουν τις πληροφορίες για τον κόσμο γύρω τους.  Τα βιβλία με πληροφορίες και εγκυκλοπαιδικές γνώσεις προσφέρουν απαντήσεις στις ερωτήσεις των παιδιών.  Ενδεικτικά αναφέρω βιβλία όπως το «Μέσα στο ηφαίστειο», «Πώς να κάνεις τα πάντα», «Δεν είναι μαγεία, είναι επιστήμη», αλλά και τη σειρά των 6 βιβλίων «Η τέχνη σαν παραμύθι» της Φίλιας Δενδρινού.

ΠΟΙΗΣΗ

 Αν και η ανάγνωσή της στο παιδικό κοινό δεν είναι τόσο διαδεδομένη όσο θα έπρεπε, η μαγεία της ποίησης συνεπαίρνει και τα μικρότερα και τα μεγαλύτερα παιδιά.  Υπάρχουν συλλογές ποιημάτων με χιούμορ, με ομοιοκαταληξία και ρυθμό που κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον των παιδιών.  Τα ποιήματα συνήθως είναι σύντομα, οπότε το παιδί διατηρεί την προσοχή του αμείωτη και μπορεί να τα διαβάσει και μόνο του.   Μερικά βιβλία ποίησης για παιδιά είναι «Τα χελιδόνια» του Ζαχαρία Παπαντωνίου, αλλά και τα ποιήματα και οι ποιητικές συλλογές από τις αγαπημένες ποιήτριες Θέτη Χορτιάτη και Μαριανίνα Κριεζή.

Ό,τι και αν διαβάσετε με το παιδί σας, συζητήστε το, καθίστε δίπλα-δίπλα, αν μπορείτε και αγκαλίτσα, με δυο λόγια δημιουργήστε μια ωραία εμπειρία και για τους δυο σας!

 

Διαβάστε περισσότερα »

Kαλύτερη Ζωή!

Θέλετε να αλλάξετε τη ζωή σας;
αλλάξτε καταρχήν τον τρόπο που σκέφτεστε!

Διαβάστε περισσότερα »

Λίστες: να το κάνω ή να μην το κάνω; Ιδού η απορία!

http://health.in.gr/news/article.asp?lngArticleID=152855

Λίστες: να το κάνω ή να μην το κάνω; Ιδού η απορία!

Δρ Λίζα Βάρβογλη, Ph.D. Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια, Νευροψυχολόγος

Με τη νέα χρονιά εμφανίζονται και οι λίστες του καθενός από εμάς με τα διάφορα «θα»...: ό,τι επιθυμούμε, ελπίζουμε μπορούμε ή απλώς θα θέλαμε να κάνουμε τον καινούργιο χρόνο. Πολλά από αυτά που υπάρχουν στη φετινή λίστα μεταφέρθηκαν σε αυτή από την περσινή λίστα, και πιθανότατα θα εμφανιστούν και στη λίστα που θα κάνουμε του χρόνου.
Ιδιαίτερα σήμερα, που ζούμε σε έναν high-tech κόσμο, «καλωδιωμένο», γρήγορο, και σύνθετο, οι ρόλοι των ανθρώπων είναι πολλαπλοί και χρειάζεται μαεστρία για να ανταπεξέλθει κανείς με επιτυχία σε όλους.
Ακόμα περισσότερο και από τα ρούχα και αξεσουάρ που βρίσκονται στη ντουλάπα μας, η λίστα με τις υποσχέσεις στον εαυτό μας για τη νέα χρονιά αποτελεί ένα είδος ημερολογίου. Πρόκειται για μια αυθεντική, χωρίς «editing», σχεδόν κινηματογραφική στιγμή που συλλαμβάνει τις επιθυμίες, τα άγχη, τα πάθη, τους φόβους μας.
Οι λίστες αποτελούν έναν τρόπο για να ελέγξουμε το χάος που αισθανόμαστε να μας περικυκλώνει, για να βάλουμε τάξη στη ζωή μας και να αισθανόμαστε ότι έχουμε τον έλεγχο των πραγμάτων.
Οι λίστες αυτές καλύπτουν διάφορες πτυχές της ανθρώπινης ζωής: πράγματα που είναι απαραίτητο να γίνουν, αυτά που επιθυμεί κανείς να κάνει «πριν τα 30, τα 40 ή πριν τα γεράματα», λόγους για να είναι κανείς ευτυχισμένος, πώς να γίνει ο/η τέλειος/α σύντροφος, να βγάλει πολλά χρήματα, να ανταπεξέλθει με οργανωμένο τρόπο στις ανάγκες της οικογένειας, να βρει ποιοτικό χρόνο..., οι επιθυμίες δεν έχουν τελειωμό.

Ότι λάμπει δεν είναι χρυσός
Οι λίστες με αυτά που επιθυμεί κανείς και βάζει στόχο για τη νέα χρονιά υπογραμμίζουν τις ομοιότητες των ανθρώπων, ακόμα και αν οι συγκεκριμένες ανάγκες εμφανίζονται λίγο διαφορετικές. Οι υποσχέσεις μας για τη νέα χρονιά συχνά αποτελούν «καυτό» θέμα συζήτησης στο σπίτι, το γραφείο, την παρέα «θα κόψω το τσιγάρο», «θα αδυνατίσω», «θα πηγαίνω τακτικά γυμναστήριο» και άλλες υποσχέσεις στον εαυτό μας. Κάνοντας τους άλλους κοινωνούς των υποσχέσεων που δίνουμε στον εαυτό μας ελπίζουμε ότι κατά κάποιον τρόπο θα δεσμευτούμε και θα τις τηρήσουμε.
Όμως, το μοίρασμα με άλλους των στόχων και υποσχέσεων για όσα θα κάνουμε τη νέα χρονιά εξυπηρετεί και μια άλλη, βαθύτερη ψυχολογική ανάγκη: την ανακούφιση που έρχεται μέσα από τη σύγκριση με τους άλλους.

Συχνά οι άνθρωποι πέφτουν στην παγίδα να κρίνουν τους άλλους με βάση ένα ή δύο χαρακτηριστικά τους, από τη λαμπερή επιφάνεια που βλέπουν με την πρώτη ματιά, χωρίς να υποψιάζονται ότι κάτω από το γυαλιστερό βερνίκι κρύβεται και σκουριά. Αυτό δε σημαίνει βέβαια ότι οι άλλοι είναι προβληματικοί, απλώς ότι αυτό που φαίνεται είναι λογικό και φυσιολογικό να κρύβει ψεγάδια από κοντά.
Πολλές φορές, ένας άνθρωπος συγκρίνει τον εαυτό του με κάποιον άλλον με τον εξής αρνητικό τρόπο: αντιπαραβάλλει τις δικές του μειονεξίες και αδυναμίες με τα δυνατά σημεία του άλλου, χωρίς βέβαια να λάβει υπόψη αντίστοιχα και τα αρνητικά σημεία του άλλου. Έτσι, εύκονα νιώθει κανείς ότι ο άλλος κατέχει κάποιο μυστικό που του δημιουργεί αυτή τη ζηλευτή λουστραρισμένη επιφάνεια.
Όταν όμως μάθουμε ποιες υποσχέσεις έδωσαν αυτοί οι «άλλοι» στον εαυτό τους για τη νέα χρονιά, συνειδητοποιούμε ότι, τελικά, για να είναι κανείς λειτουργικός ως ενήλικας χρειάζεται προσωπική δουλειά και ότι τίποτα δε δημιουργείται αυτόματα.

Ναρκισισμός και κουλτούρα της κλειδαρότρυπας
Η σύγχρονη τάση για ναρκισισμό, λατρεία και επίδειξη του εαυτού με κάθε τρόπο, αλλά και ανακοίνωση των «ιδιαίτερων» και ιδιωτικών στιγμών του καθένα μέσω blogs και ηλεκτρονικών κοινωνικών δικτύων, όπως το Facebook, υπαγορεύει την ανάγκη όχι μόνο να ανακοινώσουμε πράγματα για τον εαυτό, αλλά να μάθουμε και για τους άλλους.
Μέσα από την «κλειδαρότρυπα» των διάφορων μέσων, με ένα κλικ του «ποντικιού» μαθαίνουμε τα πάντα για το πώς νιώθει ή σκέφτεται κάποιος άλλος. Και αυτή η πράξη όχι μόνο ικανοποιεί την ανθρώπινη περιέργεια, αλλά αποτελεί και μέτρο σύγκρισης με τον εαυτό.
Το γεγονός ότι οι προσωπικές πληροφορίες αναρτώνται χωρίς περικοπές και καταρχήν για ιδιωτική χρήση -άσχετα αν υπάρχει δημόσια πρόσβαση σε αυτές- από μόνο του δημιουργεί μια γαργαλιστική αίσθηση ότι έγινε μια αποκάλυψη ευχάριστη και, κατά κάποιον τρόπο, ίσως χρήσιμη γι' αυτόν που τη διαβάζει.

Αποκωδικοποιώντας τις λίστες υποσχέσεων
Μεγάλο ποσοστό αυτών που γράφουν λίστες με αυτά που θέλουν/πρέπει να κάνουν τη νέα χρονιά περιλαμβάνουν πράγματα τα οποία έχουν ήδη καταφέρει ή κοντεύουν να τα κάνουν, προκειμένου να έχουν τη χαρά να τα σβήσουν από τη λίστα
Ένα άτομο έχει πάθει καταναγκασμό με τις λίστες όταν δε μπορεί να σταματήσει να γράφει το κάθε τι που του περνά από το μυαλό, όταν περνάει τις λίστες από την ατζέντα τσέπης στην ηλεκτρονική, και ξανά τσεκάρει για να δει αν τα περιέλαβε όλα, και στέλνει ηλεκτρονικά μηνύματα υπενθύμισης στον εαυτό του για κάτι που πρέπει να προσθέσει στη λίστα και ξαναοργανώνει τη λίστα για να δείχνει πιο τακτική και οργανωμένη..
Όταν κάποιος γράφει λίστες στο πίσω μέρος ενός φακέλου ή σε ένα χρησιμοποιημένο χαρτί συνήθως σημαίνει ότι είναι άνθρωπος της δράσης και της πράξης που βρίσκεται σε φάση που έχει να διεκπεραιώσει πολλά, οπότε δαμάζει το χάος σημειώνοντας πρόχειρα κάποια πράγματα
Οι άνθρωποι που χρησιμοποιούν διαφορετικό χρώμα μελανιού στις λίστες τους πιθανόν επιτρέπουν σε διαφορετικά κομμάτια της προσωπικότητάς τους ή στο alter ego τους να έρθει στην επιφάνεια και να τους υπαγορεύσει τα θέλω και τα πρέπει τους.

Μια διαφορετική προσέγγιση στις λίστες

Λίστα Κινητοποίησης
Μερικές φορές βοηθάει το να ρωτήσουμε έναν έμπιστο φίλο ή συγγενικό πρόσωπο να κάνει μια λίστα με αυτά που θεωρεί το ίδιο απαραίτητα για εμάς, ώστε να γίνει η λίστα με αυτά που θα κάνουμε τη νέα χρονιά. Ο λόγος για μια τέτοια λίστα υποσχέσεων προς τον εαυτό μας που προέρχονται από τους άλλους είναι γιατί πολλές φορές μπλοκάρουμε, κολλάμε στα ασήμαντα και αδυνατούμε να συλλάβουμε τα σημαντικά, και διότι οι άλλοι βλέπουν πτυχές του εαυτού μας τις οποίες δεν αναγνωρίζουμε απαραιτήτως.

Ψυχολογική Λίστα
Όταν άγχη, ανησυχίες, φόβοι και επίμονες σκέψεις απορροφάν την ενέργειά σας είναι δύσκολο να αισθάνεστε ήρεμοι, χαρούμενοι και να αφήσετε τη φαντασία και τις επιθυμίες σας να έρθουν στην επιφάνεια. Προσπαθήστε να γράψετε μια λίστα με τίτλο «σκέψεις που πρέπει να βγάλω από το μυαλό μου», όπου θα συμπεριλάβετε όλα τα μικρά αρνητικά πραγματάκια που σας απασχολούν, ώστε να αφήσετε χώρο και για θετικά.

Λίστα Σχέσεων
Και βέβαια, είναι σημαντικό να καταρτίσει κανείς τη λίστα για τη σχέση του. Είτε παντρεμένος/η, με σύντροφο, ή μόνος/η, όταν κανείς βρίσκεται στο σταυροδρόμι των δυσκολιών της προσωπικής του σχέσης μπορεί να συντάξει μια λίστα με τα θετικά και αρνητικά του τωρινού συντρόφου του (ή του προηγούμενου συντρόφου τον οποίο σκέφτεται ακόμα) ή τι θα επιθυμούσε σε ένα νέο σύντροφο. Μια τέτοια λίστα μπορεί να λειτουργήσει καταλυτικά για να βοηθήσει (είτε προς την κατεύθυνση της συμφιλίωσης είτε του χωρισμού, ό,τι είναι υγιές στην κάθε περίπτωση) το άτομο να ξαναπάρει τη ζωή του στα χέρια του.

Μην Ξεχνάτε!
Όταν τελειώσει η λίστα με αυτά που θέλουμε να κάνουμε, έχει τελειώσει και η ζωή!

Διαβάστε περισσότερα »